W zadaniu podano dwa jednoczesne ograniczenia dotyczące odchylenia okładziny od kierunku pionowego:
- 5 mm na każdy 1 m wysokości (tolerancja liniowa),
- nie więcej niż 10 mm na całej wysokości (ograniczenie globalne, "sufit" tolerancji).
Krok 1: przeliczenie tolerancji liniowej na wysokość pomieszczenia 2,5 m.
Skoro dopuszczalne jest 5 mm na 1 m, to dla 2,5 m:
5 mm/m × 2,5 m = 12,5 mm
Krok 2: zastosowanie ograniczenia maksymalnego dla całej wysokości.
Nawet jeśli z przelicznika wychodzi 12,5 mm, to treść jednoznacznie wprowadza limit: "i nie więcej niż 10 mm na całej wysokości". Oznacza to, że w praktyce dopuszczalne odchylenie jest równe mniejszej z dwóch wartości: wyniku z przelicznika oraz limitu globalnego.
Porównanie: 12,5 mm vs 10 mm → obowiązuje 10 mm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 5 mm – to wartość na 1 m, a nie na 2,5 m; dodatkowo nie uwzględnia obliczenia dla całej wysokości.
- 12 mm – jest bliskie wynikowi 12,5 mm, ale po pierwsze nie jest dokładnym wynikiem mnożenia, a po drugie i tak przekracza limit 10 mm, więc nie może być dopuszczalne jako "maksymalne".
- 50 mm – znacząco przekracza zarówno przelicznik, jak i limit globalny; to wartość niezgodna z podanymi tolerancjami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się zapis typu "… i nie więcej niż …", zawsze sprawdź, czy nie ogranicza on wyniku z wcześniejszego przeliczenia. To typowy "warunek brzegowy" w zadaniach o tolerancjach.
