W elektrowniach wykorzystujących węgiel brunatny często spotyka się rozwiązanie "przykopalniane", czyli zlokalizowanie elektrowni w bezpośrednim sąsiedztwie kopalni odkrywkowej. W takiej konfiguracji kluczowe są: ciągłość dostaw (paliwo jest zużywane na bieżąco), możliwość przerzutu bardzo dużych strumieni masy oraz ograniczenie kosztów transportu na relatywnie krótkim odcinku. Z tych powodów w praktyce bardzo często stosuje się transport taśmowy, czyli "taśmociągami."
Odpowiedź "koleją." bywa używana w energetyce, ale wymaga infrastruktury kolejowej, organizacji składów i rozładunku, a transport jest nieciągły (partiami). W układzie kopalnia–elektrownia, gdy odległość jest mała, kolej zwykle nie daje przewagi nad transportem ciągłym.
Odpowiedź "barkami rzecznymi." jest możliwa tylko przy sprzyjających warunkach hydrologicznych i portowej infrastrukturze przeładunkowej. To rozwiązanie jest mocno zależne od lokalizacji i nie stanowi typowego sposobu dla węgla brunatnego w układach przykopalnianych.
Odpowiedź "samochodami ciężarowymi." nadaje się raczej do mniejszych ilości lub krótszych, elastycznych dostaw, ale przy dużej skali zużycia paliwa generuje duży ruch, koszty i ryzyka (opóźnienia, emisje, ograniczenia drogowe). Dlatego w praktyce, tam gdzie jest to technicznie możliwe, preferuje się rozwiązania transportu ciągłego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się węgiel brunatny i "najczęściej", warto skojarzyć typowy model pracy kopalni odkrywkowej z elektrownią zasilaną w sposób ciągły, co kieruje do transportu taśmowego.
