ISDN PRA (Primary Rate Access) to odmiana dostępu ISDN przeznaczona dla większych instalacji (np. centrale abonenckie/PBX), realizowana w Europie typowo na łączu typu E1. Kluczowe jest rozróżnienie dwóch pojęć:
- przepływność całkowita strumienia E1 (z narzutami ramek),
- przepływność użytkowa, czyli suma kanałów, którymi można przenosić rozmowy lub dane użytkownika.
W PRA wykorzystywany jest podział na szczeliny czasowe (timesloty) o przepływności 64 kb/s. Standardowa organizacja PRA to 30B + D: trzydzieści kanałów B po 64 kb/s oraz kanał D (również 64 kb/s) przeznaczony na sygnalizację. Dodatkowo w E1 występuje jeszcze szczelina związana z ramkowaniem/synchronizacją, co powoduje, że przepływność całego łącza jest większa niż sama suma kanałów B.
Dlatego odpowiedź "1920 kb/s" jest poprawna, bo opisuje użytkową szybkość transmisji wynikającą wyłącznie z kanałów B: 30 × 64 kb/s = 1920 kb/s.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1536 kb/s" to 24 × 64 kb/s, czyli wartość charakterystyczna dla innych rozwiązań (np. strumieni o innej strukturze), ale nie dla europejskiego PRA z 30 kanałami B.
- "160 kb/s" nie odpowiada typowej sumie kanałów 64 kb/s w PRA; może kojarzyć się z innymi usługami lub zaniżonym oszacowaniem, ale nie wynika ze standardowej struktury 30B+D.
- "144 kb/s" jest typową wartością kojarzoną z ISDN BRI (2B+D: 2×64 + 16 = 144 kb/s), więc to częsta pułapka: przeniesienie parametrów BRI na PRA.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz PRA, zapamiętaj schemat 30×64 kb/s dla kanałów użytkowych. Gdy widzisz BRI, kojarz 2×64 + 16. To pozwala szybko odróżnić 1920 kb/s od 144 kb/s.