KWALIFIKACJA EKA7 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 7.
Dowodem księgowym jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Faktura korygująca jest dokumentem, który potwierdza zmianę (korektę) wcześniej udokumentowanej operacji i może stanowić podstawę zapisu w księgach. Pozostałe dokumenty mają inne funkcje: polecenie przelewu jest dyspozycją, umowa o pracę dokumentem kadrowym, a zamówienie od klienta nie potwierdza jeszcze wykonanej transakcji.

Pełne wyjaśnienie:

Dowód księgowy to dokument, na podstawie którego jednostka ujmuje operację gospodarczą w księgach rachunkowych. Taki dokument powinien odnosić się do konkretnego zdarzenia, pozwalać na jego identyfikację i stanowić wiarygodną podstawę do dekretacji (określenia kont, kwoty i daty ujęcia).

Odpowiedź "faktura korygująca" jest poprawna, ponieważ dotyczy dokumentu, który zmienia dane wynikające z wcześniej wystawionej faktury (np. kwotę, stawkę, ilość, wartość). Skoro pierwotna faktura była podstawą ujęcia operacji, to jej korekta również stanowi podstawę do odpowiedniego skorygowania zapisów w ewidencji.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują w tym ujęciu:

  • "polecenie przelewu" co do zasady jest dyspozycją złożoną w banku lub w systemie płatniczym. Samo zlecenie nie musi potwierdzać, że operacja została wykonana (realnym potwierdzeniem bywa np. informacja bankowa o realizacji). Dlatego jako "dowód księgowy" wprost może budzić wątpliwości.
  • "umowa o pracę" jest dokumentem kadrowym regulującym stosunek pracy. Jest ważna dla ustalenia warunków zatrudnienia, ale typową podstawą zapisów kosztów wynagrodzeń są dokumenty płacowe/rozliczeniowe, a nie sama umowa.
  • "zamówienie od klienta" opisuje intencję zakupu i warunki przyszłej transakcji, lecz nie potwierdza jeszcze jej wykonania. W ewidencji księgowej ujmuje się zrealizowane zdarzenia, a nie same zapowiedzi.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy dowodu księgowego, szukaj dokumentu, który potwierdza zdarzenie (sprzedaż, zakup, korektę) i jest bezpośrednio wykorzystywany do ujęcia lub korekty zapisów w księgach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dowód księgowy to dokument stanowiący podstawę ujęcia operacji gospodarczej w księgach rachunkowych. Powinien umożliwiać identyfikację zdarzenia (co, kiedy, za ile, kto) oraz pozwalać na poprawną dekretację, czyli przypisanie kwoty do właściwych kont i okresu.
Faktura korygująca dokumentuje zmianę danych z wcześniejszej faktury (np. wartości, ilości, rabatu, stawki). Skoro pierwotna faktura była podstawą zapisu w księgach, korekta jest podstawą do skorygowania tych zapisów, aby ewidencja odzwierciedlała rzeczywisty przebieg zdarzenia.
W praktyce księgowej samo polecenie przelewu jest zwykle dyspozycją zapłaty, a nie potwierdzeniem jej wykonania. Częściej jako potwierdzenie rozliczenia traktuje się informację o realizacji płatności (np. dokument bankowy). Na egzaminie trzeba odróżnić "zlecenie" od "dowodu wykonania".
Faktura dokumentuje pierwotną sprzedaż lub zakup, czyli powstanie należności albo zobowiązania. Faktura korygująca odnosi się do faktury wcześniejszej i zmienia jej dane (np. kwotę lub ilość). W księgach oznacza to konieczność korekty wcześniej ujętych przychodów, kosztów lub rozrachunków.
Umowa o pracę jest dokumentem kadrowym i sama w sobie nie opisuje zwykle kwoty konkretnego zdarzenia księgowego do ujęcia w danym miesiącu. Do księgowania wynagrodzeń wykorzystuje się przede wszystkim dokumenty rozliczeniowe (np. listy płac, zestawienia naliczeń), a umowa pełni rolę pomocniczą.
Zamówienie opisuje zamiar nabycia towaru lub usługi, ale nie potwierdza, że transakcja została wykonana. W księgach ujmuje się zdarzenia dokonane (sprzedaż, zakup, zapłatę, korektę), a nie same deklaracje. Dlatego zamówienie bywa elementem obiegu dokumentów, ale nie podstawą zapisu.
Dokument do księgowania powinien być kompletny i czytelny: wskazywać strony operacji, datę, przedmiot, kwotę oraz umożliwiać przypisanie do właściwych kont. Dodatkowo ważna jest możliwość powiązania go z innymi dokumentami w obiegu (np. faktura i korekta) oraz zachowanie ciągłości i kontroli.
Ujęcie faktury korygującej zależy od zasad ewidencji przyjętych w jednostce oraz od tego, jak korekta wpływa na rozrachunki i wynik. Na egzaminie najważniejsze jest rozpoznanie, że korekta służy do zmiany wcześniej ujętej operacji i wymaga odpowiedniego skorygowania zapisów na kontach.
Najczęściej mylone są dokumenty "inicjujące" lub organizacyjne z dokumentami potwierdzającymi zdarzenie, np. zamówienia, umowy czy dyspozycje płatnicze. Mechanizm błędu polega na założeniu, że każdy dokument w firmie automatycznie jest podstawą księgowania, co nie zawsze jest prawdą.
Szukaj dokumentu, który bezpośrednio dokumentuje wykonane zdarzenie gospodarcze (sprzedaż, zakup, korektę) i jest standardowo wykorzystywany do zapisu w ewidencji. Odrzucaj dokumenty kadrowe, ofertowe i zamówienia oraz dyspozycje, które nie potwierdzają jeszcze realizacji operacji.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 62% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Faktura korygująca jest dokumentem, który potwierdza zmianę (korektę) wcześniej udokumentowanej operacji i może stanowić podstawę zapisu w księgach."

Materiały:

  • Podręczniki do rachunkowości finansowej (działy o dokumentacji i dowodach księgowych)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji EKA.7 dotyczące dokumentowania operacji
  • Zadania testowe z rozróżniania dokumentów: handlowych, bankowych, kadrowych i magazynowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego