Zasada ogólna w warzywnictwie brzmi: im drobniejsze nasiona, tym płytszy siew. Nasiona marchwi, pietruszki i cebuli są niewielkie, a siewki mają ograniczoną "energię" przebijania się przez warstwę gleby. Z tego powodu zaleca się siew płytki, a w zadaniach egzaminacyjnych często podaje się uśredniony zakres 1–3 cm.
Dlaczego 1–3 cm jest właściwe?
- Ułatwia szybkie i wyrównane wschody, bo kiełkujące nasiono ma krótszą drogę do powierzchni.
- Ogranicza ryzyko gnicia i zamierania siewek przy zbyt długim przebywaniu w chłodnej lub zaskorupiającej się warstwie gleby.
- W praktyce zakres może się zmieniać: na glebach cięższych zwykle sieje się płycej, na lżejszych i przesychających – nieco głębiej, ale wciąż w granicach "płytkiego siewu".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 5–6 cm – to głębokość typowa raczej dla większych nasion; dla drobnych nasion warzyw jest zbyt duża i często skutkuje opóźnionymi lub nierównymi wschodami.
- 7–8 cm – jeszcze bardziej zwiększa opór warstwy gleby; siewki mogą nie dotrzeć na powierzchnię, zwłaszcza przy zaskorupieniu po deszczu.
- 8–10 cm – skrajnie głęboki siew dla tej grupy roślin, w praktyce niezalecany dla drobnych nasion warzyw, bo znacząco obniża obsadę i wyrównanie łanu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się określenie "drobne nasiona" (marchew, pietruszka, cebula), szukaj odpowiedzi z najmniejszym zakresem głębokości. Skrajnie duże wartości zwykle dotyczą roślin o dużych nasionach lub sadzenia (np. bulwy), a nie siewu drobnonasiennego.
