W odzieży ochronnej do działań chemicznych kluczowym parametrem jest czas przenikania (czas przebicia), czyli czas, po którym substancja zaczyna przechodzić przez materiał na poziomie molekularnym. To nie jest "maksymalny dozwolony czas pracy", lecz wartość minimalna wynikająca z badań – dlatego w klasyfikacji spotyka się zapis w formie progów "powyżej … minut".
Dla drugiej klasy przenikania próg wynosi powyżej 30 minut. Oznacza to, że w badaniu materiał osiąga czas przebicia przekraczający 30 minut dla danej substancji, a nie że "można pracować do 30 minut". W praktyce działania ratownicze w strefie skażonej planuje się tak, aby czas ekspozycji był krótszy od deklarowanego czasu przenikania i obejmował margines bezpieczeństwa (rezerwa na stres, wysiłek, niepewność stężenia, uszkodzenia).
Odpowiedź "do 10 minut" odpowiadałaby najniższemu progowi czasowemu, więc nie pasuje do drugiej klasy. Odpowiedzi "do 60 minut" i "do 120 minut" są mylące na dwa sposoby: po pierwsze, sugerują zapis "do", po drugie, odpowiadają wyższym progom czasowym niż klasa 2. W zadaniach egzaminacyjnych trzeba rozdzielać: klasę przenikania materiału (parametr z badania) oraz czas przebywania ratownika (decyzja operacyjna, zwykle mniejsza od progu i zależna od warunków).
Wskazówka do nauki: zapamiętaj, że w tej skali większy numer klasy oznacza dłuższą ochronę, a progi rosną skokowo (10, 30, 60, 120…).
