"Czwórka tytułowa" to utrwalona w praktyce wydawniczej kompozycja pierwszych czterech stron książki. Każda z nich ma inną, dość stałą funkcję, dlatego poprawne rozpoznanie, co może znaleźć się na stronie 2, wymaga znajomości tej konwencji.
Na drugiej stronie czwórki tytułowej (czyli na verso pierwszej karty) umieszcza się zwykle wakat albo frontyspis. Wakat to celowo pozostawiona pusta strona – nie jest "błędem składu", tylko świadomym zabiegiem porządkującym rytm i oddech publikacji. Frontyspis to ilustracja (często reprezentacyjna), lokowana naprzeciwko strony tytułowej, tak aby wizualnie "otwierała" książkę.
Odpowiedź "numer ISBN oraz kolofon" jest nieprawidłowa, ponieważ tego typu dane należą do strony redakcyjnej (w konwencji czwórki jest to strona 4). To tam trafiają informacje o prawach, danych technicznych druku i identyfikatorach wydawniczych potrzebnych do dystrybucji i katalogowania.
Odpowiedź "imię oraz nazwisko autora" nie pasuje do strony 2, bo autor jest standardowo elementem strony tytułowej (strona 3), razem z tytułem publikacji. Podobnie "znak i nazwę wydawnictwa" umieszcza się typowo na stronie tytułowej, a nie na wakacie/frontyspisie.
W praktyce DTP to rozróżnienie jest ważne: błędne przeniesienie ISBN lub kolofonu na stronę 2 zaburza standard układu i utrudnia kontrolę redakcyjną. Najczęstsza pomyłka wynika z mylenia "początku książki" z miejscem na "wszystkie informacje o książce", zamiast z przypisaniem funkcji do konkretnych stron.
