W polskim systemie emerytalnym po reformach drugi filar należy rozumieć jako część, w której składka emerytalna jest ewidencjonowana/inwestowana w formule kapitałowej. W praktyce oznacza to, że środki mogą być kierowane albo do OFE, albo na subkonto w ZUS (w zależności od decyzji i zasad przekazywania składki).
Odpowiedź "dobrowolnym, prywatnym gromadzeniu środków na rachunku Otwartego Funduszu Emerytalnego (OFE) lub na subkoncie w ZUS." jest poprawna, ponieważ uwzględnia kluczową zmianę: członkostwo w OFE jest dobrowolne, a jednocześnie wskazuje alternatywny kanał ewidencji składki, czyli subkonto w ZUS. To rozróżnienie jest istotne, bo częstym błędem jest pamiętanie wyłącznie historycznej roli OFE.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "ubezpieczeniu dodatkowym w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS)." – FUS jest częścią finansowania i wypłaty świadczeń w systemie ubezpieczeń społecznych, ale sformułowanie "ubezpieczenie dodatkowe" nie opisuje drugiego filaru. Drugi filar nie polega na dobrowolnym "dodatku" w FUS.
- "państwowym, powszechnym i obowiązkowym gromadzeniu funduszy przez państwo." – to mylący opis, bo sugeruje odrębny, państwowy fundusz jako istotę drugiego filaru. W dodatku "obowiązkowe" nie oddaje obecnych zasad wyboru OFE.
- "ubezpieczeniu dodatkowym w towarzystwie ubezpieczeniowym." – produkty komercyjne mogą stanowić dobrowolne oszczędzanie na starość, ale nie są tym, na czym opiera się drugi filar obowiązkowego systemu emerytalnego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się słowo obowiązkowe w kontekście OFE, porównaj to z aktualną zasadą dobrowolności. Jeśli odpowiedź pomija subkonto w ZUS i sprowadza drugi filar wyłącznie do OFE, najczęściej jest niepełna.
