W czyszczeniu zewnętrznym urządzeń peryferyjnych liczy się przede wszystkim bezpieczeństwo materiałów (plastik, powłoki wyświetlacza) oraz ograniczenie wilgoci, aby nie doprowadzić do zalania szczelin i elektroniki. Dlatego właściwym wyborem jest wilgotna (lekko zwilżona) ściereczka oraz pianka do czyszczenia plastiku, która jest przeznaczona do elementów obudowy i zwykle działa skutecznie na tłuste zabrudzenia.
Opcja z "ściereczką nasączoną IPA oraz środkiem smarującym" jest problematyczna z dwóch powodów: po pierwsze, środek smarujący nie jest preparatem do mycia i może pozostawiać tłusty film, a po drugie, dobór alkoholu do czyszczenia wyświetlacza bywa ryzykowny (zależnie od typu powłoki), więc w zadaniu ogólnym bez specyfikacji ekranu bezpieczniej wybiera się środki dedykowane do powierzchni zewnętrznych.
"Sucha chusteczka oraz patyczki" mogą nie poradzić sobie z bardzo brudną obudową i ekranem; dodatkowo pocieranie na sucho zwiększa ryzyko mikrozarysowań (szczególnie, gdy pod ściereczką są drobiny piasku/kurzu). "Mokra chusteczka oraz sprężone powietrze" także nie jest optymalna: mokre chusteczki mają różny skład (substancje zapachowe, detergenty), a sprężone powietrze jest lepsze do wydmuchiwania kurzu z trudno dostępnych miejsc, nie do usuwania zaschniętych zabrudzeń z płaskich powierzchni.
- Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o czyszczenie obudowy i wyświetlacza szukaj odpowiedzi z delikatną ściereczką i środkiem dedykowanym do plastiku/ekranów, a unikaj smarów oraz nadmiaru cieczy.
- Praktyka: przed czyszczeniem sprzęt powinien być wyłączony i odłączony od zasilania, a preparat nakłada się na ściereczkę, nie bezpośrednio w szczeliny urządzenia.
