W nasadzeniach przyulicznych kluczowe są: odporność na okresową suszę, tolerancja zanieczyszczeń powietrza oraz zdolność do wzrostu w gorszych warunkach glebowych (uboga gleba, zagęszczenie, mniejsza dostępność wody). Dlatego w praktyce częściej wybiera się gatunki liściaste o względnie dużej tolerancji na stres miejski.
Odpowiedź "klon pospolity (Acer platanoides)" pasuje do opisu, ponieważ jest to gatunek spotykany w zieleni miejskiej i bywa dobierany do warunków przyulicznych w porównaniu z wieloma gatunkami leśnymi lub wyraźnie siedliskowymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "świerk pospolity (Picea abies)" to gatunek typowo leśny; w pasie drogowym często przegrywa z suszą, zanieczyszczeniami i innymi stresami miejskimi, co zwiększa ryzyko osłabienia i zamierania.
- "jodła pospolita (Abies alba)" również jest gatunkiem bardziej "leśnym" i zwykle nie jest pierwszym wyborem do najtrudniejszych stanowisk przyulicznych, gdzie presja suszy i zanieczyszczeń jest duża.
- "olcha czarna (Alnus glutinosa)" jest silnie związana z siedliskami wilgotnymi (np. w pobliżu cieków, terenów podmokłych). W warunkach przyulicznych, gdzie problemem bywa niedobór wody, jej dobór bywa niezgodny z wymaganiem "odporność na suszę".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się zestaw cech "małe wymagania + susza + zanieczyszczenia", zwykle lepiej pasują gatunki liściaste tolerancyjne niż typowo wilgociolubne lub wrażliwe iglaste.
