Higroskopijność to zdolność włókien i tkanin do pochłaniania pary wodnej z otoczenia. Im jest większa, tym łatwiej materiał "łapie" wilgoć, a oddawanie jej (schnięcie) może trwać dłużej.
W przypadku tkanin namiotowych duża higroskopijność jest cechą niepożądaną, ponieważ:
- zwiększa masę wyrobu po kontakcie z wilgotnym powietrzem lub skroplinami,
- wydłuża czas schnięcia po deszczu lub rosie,
- może sprzyjać zawilgoceniu warstw materiału i rozwojowi mikroorganizmów (np. pleśni),
- pogarsza komfort użytkowania (wilgotne wnętrze, zapach) i utrudnia pakowanie.
W tekstyliach "blisko ciała" (np. bieliźnianych) oraz w pościeli pewien poziom higroskopijności bywa natomiast korzystny, bo pomaga w odbieraniu wilgoci od skóry i poprawia odczucie komfortu. Tkaniny koszulowe także często są projektowane tak, by zapewniać przewiewność i akceptowalną chłonność, choć nie jest to jedyne kryterium.
Dlatego w zadanym zestawie zastosowań to właśnie tkaniny namiotowe najsilniej "wymagają" niskiej chłonności wilgoci (często wspieranej dodatkowymi wykończeniami), a pozostałe grupy mogą z higroskopijności korzystać użytkowo.
