"Duże wymagania cieplne" oznaczają, że roślina do prawidłowego przebiegu kluczowych procesów (wzrostu, kwitnienia, zawiązywania plonu) potrzebuje relatywnie wysokiej temperatury i reaguje spadkiem tempa wzrostu lub uszkodzeniami przy chłodach. Do takiej grupy zalicza się typowe warzywa ciepłolubne.
Odpowiedź "pomidor i fasola" pasuje do tej definicji, ponieważ oba gatunki są kojarzone z uprawą w cieplejszej części sezonu i wymagają ogrzania stanowiska (w gruncie – po ustąpieniu chłodów; pod osłonami – z kontrolą temperatury). Zbyt niska temperatura ogranicza ich wzrost, opóźnia rozwój i może obniżać plon.
Pozostałe pary zawierają gatunki, które w praktyce ogrodniczej traktuje się jako lepiej znoszące chłód lub przeznaczone do uprawy w chłodniejszych terminach:
- "sałata i rzodkiewka" – to warzywa często uprawiane wczesną wiosną lub jesienią; preferują umiarkowane warunki i szybciej "uciekają" w jakość handlową w chłodzie niż w upale.
- "marchew i pietruszka" – warzywa korzeniowe, które dobrze radzą sobie w umiarkowanych temperaturach; ich technologia uprawy zwykle nie wymaga wysokich temperatur jak u roślin ciepłolubnych.
- "groch i kapusta" – groch jest typową rośliną sezonu chłodniejszego, a wiele kapustnych dobrze rośnie przy umiarkowanych temperaturach; dlatego nie są standardowo zaliczane do grupy o dużych wymaganiach cieplnych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się gatunki kojarzone z wczesnymi siewami (wiosennymi) lub uprawą w chłodzie, zwykle nie będą one najlepszym wyborem w pytaniu o duże wymagania cieplne.
