Wymiana wanny na kabinę prysznicową u osoby poruszającej się wyłącznie na wózku ma na celu zwiększenie samodzielności i bezpieczeństwa podczas higieny. Taki zakres prac traktuje się jako adaptację lokalu – czyli likwidację bariery architektonicznej w miejscu zamieszkania (przystosowanie łazienki do ograniczeń ruchowych).
Dlatego poprawne działanie asystenta to wsparcie podopiecznej w złożeniu wniosku o likwidację barier architektonicznych we właściwej jednostce realizującej tego rodzaju dofinansowania na poziomie lokalnym. W praktyce oznacza to skierowanie sprawy do struktury samorządowej obsługującej rehabilitację społeczną i zadania związane z likwidacją barier, a nie do instytucji finansującej leczenie.
Odpowiedzi odwołujące się do NFZ są błędne, ponieważ NFZ jest kojarzony głównie z finansowaniem świadczeń opieki zdrowotnej oraz mechanizmami refundacyjnymi, a nie z przebudową mieszkania (np. modernizacją łazienki). Wskazanie NFZ wprowadza typową pomyłkę instytucjonalną: utożsamienie "rehabilitacji" z "ochroną zdrowia" bez uwzględnienia, że adaptacja lokalu to inna ścieżka wsparcia.
Błędne są też odpowiedzi o "dofinansowaniu do zakupu środków pomocniczych", bo zakup środków pomocniczych dotyczy innej kategorii potrzeb (sprzęt/wyroby wspierające funkcjonowanie), natomiast tutaj celem jest przebudowa elementu mieszkania. Asystent powinien więc rozpoznać, czy sprawa dotyczy sprzętu, czy zmian w otoczeniu, i dobrać odpowiedni typ wniosku.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: "mieszkanie i dostępność" kierują do procedur likwidacji barier, a "sprzęt i leczenie" do innych trybów wsparcia. To pozwala szybciej odróżnić podobnie brzmiące odpowiedzi.
