Czynności organów administracji można ujmować w różnych kategoriach, m.in. jako działania władcze (rozstrzygnięcia), działania konsensualne (oparte na zgodnych oświadczeniach woli) oraz działania faktyczne, nazywane często czynnościami materialno-technicznymi.
"Sporządzenie sprawozdania" jest przykładem działania faktycznego o charakterze materialno-technicznym: polega na wykonaniu czynności dokumentacyjnej/organizacyjnej w ramach funkcjonowania urzędu. Taka czynność sama w sobie zasadniczo nie rozstrzyga władczo o prawach lub obowiązkach konkretnego adresata, lecz służy realizacji zadań, sprawozdawczości i porządkowi pracy organu.
"Wydanie koncesji" nie jest czynnością materialno-techniczną, ponieważ koncesja jest typowym instrumentem władczym: organ, po przeprowadzeniu postępowania, rozstrzyga o dopuszczalności wykonywania określonej działalności. To nie tylko "wydrukowanie dokumentu", ale przede wszystkim akt wywołujący skutki prawne dla adresata.
"Zawarcie porozumienia administracyjnego" nie ma charakteru czysto faktycznego, bo jest formą działania opartą na uzgodnieniu między podmiotami administracji (i wywołuje skutki prawne wynikające z uzgodnionej treści). Jest to więc kategoria odrębna od czynności techniczno-organizacyjnych.
"Nawiązanie współpracy z mieszkańcami" jest sformułowaniem ogólnym i może oznaczać bardzo różne działania (konsultacje, spotkania, programy, porozumienia). Z tego powodu nie stanowi precyzyjnego przykładu jednej, jasno określonej formy prawnej działania organu i w typowej klasyfikacji nie jest wskazywane jako modelowy przykład czynności materialno-technicznej.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: jeśli dana czynność ustanawia/zmienia/znosi sytuację prawną konkretnej osoby w sposób władczy, to zwykle nie jest materialno-techniczna; jeśli dotyczy realizacji zadań i obsługi (rejestracja, sporządzenie dokumentu, czynności kancelaryjne), częściej będzie uznawana za działanie faktyczne.
