KWALIFIKACJA BUD19 - PAŹDZIERNIK 2016 (test 2)

PYTANIE NR 19.
Działka nr 150 ulega podziałowi. Numery nowo powstałych działek powinny mieć postać
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek działki o numerze 150, która jest podzielona na dwie części.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Po podziale działki w ewidencji zachowuje się numer macierzysty, a nowo wydzielone części oznacza się kolejnymi numerami po ukośniku.
Dzięki zapisowi "150/1, 150/2" widać powiązanie z działką 150. Formy z literami, myślnikiem lub spacją to raczej oznaczenia potoczne/robocze, nie standardowy format numeru działki.

Pełne wyjaśnienie:

Numer działki ewidencyjnej jest elementem identyfikującym obiekt w katastrze (ewidencji gruntów i budynków). W praktyce, gdy działka o danym numerze ulega podziałowi, ważne jest zachowanie logicznego i czytelnego powiązania nowych działek z działką macierzystą. Najczęściej realizuje się to przez pozostawienie numeru "bazowego" (tu: 150) i dopisanie kolejnego wyróżnika po ukośniku, np. 150/1, 150/2. Taki zapis pozwala jednoznacznie wskazać, że są to działki powstałe z podziału działki 150.

Odpowiedź "150/1, 150/2" pasuje do tego schematu: zachowuje numer macierzysty i rozróżnia nowo utworzone działki kolejnymi wartościami liczbowymi. Jest to forma czytelna w zestawieniach, wykazach zmian i opisach mapowych.

Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" wynikającymi z mylenia zapisu urzędowego z zapisem roboczym:

  • "150/a, 150/b" – litery bywają spotykane w notatkach, szkicach lub pomocniczych oznaczeniach części, ale nie są typowym formatem numeru działki ewidencyjnej.
  • "150-1, 150-2" – myślnik jest częsty w innych identyfikatorach i numeracjach (np. porządkowych), jednak w numerze działki może wprowadzać niejednoznaczność i nie odpowiada standardowemu wzorcowi wskazywanemu w zadaniach egzaminacyjnych.
  • "150 a, 150 b" – spacja i litera sugerują opis słowny lub oznaczenie robocze, a nie formalny numer działki.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy numeru nowo powstałych działek po podziale, szukaj odpowiedzi, która zachowuje numer działki macierzystej i dodaje wyróżnik w sposób jednoznaczny i "urzędowy" (najczęściej z ukośnikiem i numerem kolejnym).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis typu 150/1 wskazuje działkę powstałą z podziału działki o numerze macierzystym 150. Ukośnik i liczba po nim służą do rozróżnienia nowo wydzielonych części, zachowując jednocześnie czytelne powiązanie z działką pierwotną.
W zadaniach egzaminacyjnych i w typowej praktyce ewidencyjnej stosuje się zachowanie numeru macierzystego i dodanie wyróżnika po ukośniku, np. 150/1, 150/2. Taki format ułatwia identyfikację nowych działek w wykazach, mapach i zestawieniach zmian.
Litery (np. a, b) często kojarzą się z oznaczeniami roboczymi części lub segmentów, ale numer działki ewidencyjnej powinien mieć formę jednoznaczną i spójną z przyjętym systemem numeracji. Zapis literowy może prowadzić do nieporozumień przy wymianie danych i w dokumentacji urzędowej.
W kontekście typowych pytań egzaminacyjnych dotyczących numeracji działek po podziale, myślnik nie jest właściwym separatorem. Myślnik bywa używany w innych numeracjach, ale dla działek po podziale oczekuje się najczęściej formatu z ukośnikiem, co ogranicza ryzyko pomyłek interpretacyjnych.
Najczęstsze błędy to: użycie liter (np. 150/a), wstawienie myślnika (150-1) albo zapis ze spacją (150 a). Wynikają z przenoszenia nawyków z notatek lub innych rejestrów. Na egzaminie warto trzymać się standardowego wzorca zapisu z ukośnikiem.
Działka macierzysta to działka istniejąca przed podziałem, z której wydziela się nowe działki. Jej numer stanowi "bazę" do tworzenia numerów działek powstałych w wyniku podziału, tak aby w dokumentacji łatwo było prześledzić pochodzenie nowych działek.
Takie formy mogą pojawiać się w notatkach, szkicach terenowych albo roboczych opisach etapów pracy, gdy trzeba szybko rozróżnić fragmenty. Nie należy ich jednak utożsamiać z formalnym numerem działki ewidencyjnej używanym w rejestrach i dokumentach urzędowych.
Jeśli w treści jest mowa o "działce nr …" oraz o "numerach nowo powstałych działek", zwykle chodzi o numerację ewidencyjną po podziale. Wtedy poprawna odpowiedź ma format typowy dla ewidencji (najczęściej z ukośnikiem), a nie zapis literowy czy z myślnikiem.
W praktyce istotny jest nie tylko numer działki, ale też powiązanie z obrębem/arkuszem mapy i innymi elementami identyfikacji obiektu. Dzięki temu unika się sytuacji, w której ten sam numer pojawia się w różnych obrębach. Na egzaminie jednak często testuje się sam format zapisu numeru.
Ćwicz rozpoznawanie poprawnych formatów oznaczeń (ukośnik i numer kolejny), ucz się pojęć: działka ewidencyjna, działka macierzysta, podział, wykaz zmian. Pomaga też rozwiązywanie arkuszy zadań, bo wiele pytań sprawdza właśnie typowe konwencje zapisu.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Po podziale działki w ewidencji zachowuje się numer macierzysty, a nowo wydzielone części oznacza się kolejnymi numerami po ukośniku.Dzięki zapisowi "150/1, 150/2" widać powiązanie z działką 150."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z katastru/EGiB używane na kursach geodezyjnych (rozdziały o identyfikacji działek)
  • Instrukcje i wytyczne branżowe omawiające sposób identyfikowania obiektów ewidencyjnych (wymagają dostępu do aktualnych dokumentów)
  • Zbiory zadań egzaminacyjnych dla kwalifikacji związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego