KWALIFIKACJA MOD3 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 20.
Dziurkę w płaszczu z tkaniny wełnianej wykonasz na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dziurki pod guziki w odzieży wykonuje się na maszynie przeznaczonej do tej operacji, czyli na dziurkarce odzieżowej.
Stębnówki (dwuigłowa i zygzakowa) służą głównie do szycia ściegów, a nie do automatycznego wykonywania i obrzucania dziurek w płaszczu z wełny.

Pełne wyjaśnienie:

Wykonanie dziurki pod guzik w płaszczu z tkaniny wełnianej jest operacją specjalną, która wymaga uformowania otworu o określonej długości oraz jego równomiernego obrzucenia (zabezpieczenia brzegów przed strzępieniem). Do takich operacji stosuje się dziurkarkę odzieżową, czyli maszynę zaprojektowaną do wykonywania dziurek w wyrobach odzieżowych.

Odpowiedź "dziurkarce odzieżowej" jest właściwa, ponieważ ta maszyna realizuje pełny cykl wykonania dziurki (prowadzenie ściegu obrzucającego i utrzymanie parametrów), co jest szczególnie istotne w materiałach typowych dla okryć wierzchnich, gdzie liczy się estetyka i trwałość wykończenia.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z powodów technologicznych:

  • "stębnówce dwuigłowej" używa się do równoległych przeszyć (np. ozdobnych, wzmacniających), ale sama stębnówka nie jest maszyną do wykonywania dziurek; nie realizuje typowego cyklu obrzucania otworu.
  • "dziurkarce bieliźnianej" wskazuje na zastosowanie do innego asortymentu i technologii (lżejsze wyroby), więc nie jest właściwą odpowiedzią w kontekście płaszcza z tkaniny wełnianej.
  • "stębnówce zygzakowej" umożliwia ścieg zygzakowy, który bywa używany do obrzucania krawędzi, ale pytanie dotyczy wykonania dziurki w płaszczu; w standardowej technologii dziurkę wykonuje się na maszynie do dziurek, a nie na stębnowaniu zygzakiem.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa operacji typu "dziurka", "rygiel", "podszycie specjalne", zwykle właściwą odpowiedzią jest maszyna specjalna (dedykowana do operacji), a nie podstawowa stębnówka.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dziurkarka odzieżowa to maszyna szwalnicza przeznaczona do wykonywania dziurek pod guziki w wyrobach odzieżowych. Realizuje cykl tworzenia otworu i jego obrzucania, dzięki czemu krawędzie są zabezpieczone przed strzępieniem, a dziurka ma powtarzalne parametry.
Stębnówka służy głównie do łączenia elementów ściegiem (np. stębnowym, czasem zygzakowym), a dziurkarka jest maszyną specjalną do konkretnej operacji: wykonania dziurek. Najprościej: jeśli celem jest gotowa dziurka pod guzik, wybiera się dziurkarkę, nie stębnówkę.
W płaszczu liczy się trwałość i estetyka wykończenia, a wełna może się strzępić. Zwykła stębnówka nie wykonuje standardowego cyklu dziurki i nie daje tak powtarzalnego obrzucenia jak maszyna specjalna. Dziurkarka zapewnia równomierny ścieg i właściwe zabezpieczenie brzegów.
Stębnówka zygzakowa wykonuje ścieg zygzakowy, który może służyć do obrzucania krawędzi, ale pytania egzaminacyjne o "wykonanie dziurki" zwykle wymagają wskazania maszyny dedykowanej, czyli dziurkarki. Zygzak nie zastępuje typowej technologii dziurki w odzieży wierzchniej.
To nazwa odnosząca się do zastosowania w innym asortymencie (bielizna, lżejsze wyroby) i często innej technologii szycia. W kontekście płaszcza z wełny właściwą odpowiedzią pozostaje dziurkarka odzieżowa, bo jest kojarzona z wykonywaniem dziurek w typowych wyrobach odzieżowych.
Najczęstsze pomyłki to wybór stębnówki "bo jest w pracowni najczęściej używana" oraz sugerowanie się podobieństwem nazw ("dziurkarka bieliźniana" brzmi jak właściwa). Pomaga zasada: jeśli nazwa operacji jest specjalna (dziurka), zwykle potrzebna jest maszyna specjalna.
Dziurki wykonuje się przede wszystkim w miejscach zapinania na guziki: przody marynarek i płaszczy, mankiety, patki, czasem paski i elementy dekoracyjne. W praktyce krawieckiej jakość dziurki wpływa na wygląd wyrobu i komfort użytkowania, dlatego dobór maszyny jest ważny.
Maszyny specjalne stosuje się wtedy, gdy operacja wymaga powtarzalności i jakości, których nie da się uzyskać typową stębnówką, np. przy wykonywaniu dziurek, rygli czy niektórych automatycznych przeszyć. Egzamin często sprawdza właśnie umiejętność dopasowania operacji do typu maszyny.
Warto uczyć się "operacja → maszyna": łączenie elementów (stębnówka), obrzucanie krawędzi (owerlok), dziurki (dziurkarka), przyszywanie guzików (guzikarka). Pomaga też oglądanie zdjęć maszyn i przypisywanie im typowych zastosowań w procesie konfekcyjnym.
Najpierw dopasuj przypadek: jeśli pytanie brzmi "wykonasz na…", odpowiedzi powinny być w miejscowniku (np. "na dziurkarce…"). Gdy odpowiedzi są niespójne, szukaj tej, która jednocześnie pasuje znaczeniowo i gramatycznie. Na egzaminie zwykle wszystkie opcje mają tę samą formę.
info

Około 63% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii odzieży (dział: maszyny szwalnicze i operacje specjalne)
  • Instrukcje obsługi/opracowania producentów maszyn szwalniczych (dziurkarki, automaty do dziurek)
  • Materiały dydaktyczne szkół branżowych/techników dotyczące maszynoznawstwa odzieżowego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego