Edytor spełniający założenia WYSIWYG (ang. What You See Is What You Get) to narzędzie, w którym podczas tworzenia treści widzisz wizualny rezultat zbliżony do tego, jak strona będzie wyglądała po wyświetleniu w przeglądarce. Kluczowa jest więc cecha: podgląd wyglądu (układu, formatowania, stylów) w trakcie edycji, a nie konkretny zestaw dodatkowych modułów.
Poprawna jest odpowiedź: "uzyskanie zbliżonego wyniku tworzonej strony do jej obrazu w przeglądarce internetowej." W praktyce oznacza to, że edytor ma tryb wizualny, w którym użytkownik nie musi stale analizować kodu źródłowego, aby ocenić formatowanie. W kontekście kwalifikacji INF.3 jest to typowe np. dla edytorów treści w CMS-ach czy kreatorach stron.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne jako definicja WYSIWYG?
- "publikację strony na serwerze poprzez wbudowanego klienta FTP." – publikacja (np. przez FTP) dotyczy wdrożenia plików na serwer, a nie sposobu edycji i podglądu. Edytor może mieć taki dodatek, ale nadal może nie być WYSIWYG.
- "obróbkę plików dźwiękowych przed umieszczeniem ich na stronie internetowej." – obróbka audio to funkcjonalność edytora dźwięku. Nie jest wymagana do wizualnego tworzenia stron i nie opisuje idei "podglądu jak w przeglądarce".
- "tworzenie podstawowej grafiki wektorowej." – grafika wektorowa to osobny obszar (programy graficzne). Edytor WYSIWYG może pozwalać wstawiać grafiki, ale samo "tworzenie grafiki" nie jest warunkiem spełnienia definicji WYSIWYG.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się różne "dodatkowe funkcje", szukaj tej, która opisuje istotę pojęcia (tu: wizualna zgodność podglądu z efektem w przeglądarce), a nie funkcje poboczne zależne od konkretnego programu.