Klasy ochronności określają, w jaki sposób urządzenie chroni użytkownika przed porażeniem prądem w przypadku uszkodzenia podstawowej izolacji lub innych nieprawidłowości.
Klasa ochronności II to elektronarzędzia wykonane z podwójną albo wzmocnioną izolacją. W praktyce oznacza to, że konstrukcja narzędzia zapewnia wymagany poziom bezpieczeństwa bez konieczności stosowania przewodu ochronnego (PE) i bez polegania na uziemieniu obudowy. Jest to szczególnie istotne dla sprzętu ręcznego i przenośnego używanego podczas montażu oraz konserwacji, gdzie przewody są narażone na uszkodzenia mechaniczne, a warunki pracy bywają trudniejsze (pył, wilgoć, praca na wysokości, częste przenoszenie).
Odpowiedź 'I' jest nieprawidłowa, ponieważ w tej klasie ochrona opiera się m.in. na połączeniu części dostępnych z przewodem ochronnym PE. Taki dobór może być spotykany w niektórych urządzeniach, ale nie jest typowy jako oczekiwany standard dla wielu elektronarzędzi ręcznych, które często projektuje się jako klasę II właśnie po to, aby uniezależnić bezpieczeństwo od jakości połączenia ochronnego.
Odpowiedź 'III' jest nieprawidłowa, bo klasa III dotyczy urządzeń zasilanych bardzo niskim napięciem (np. z transformatora bezpieczeństwa lub akumulatora w określonych warunkach). Choć takie rozwiązanie również może być bezpieczne, nie opisuje ono typowej konstrukcji większości elektronarzędzi sieciowych i nie odpowiada ogólnej zasadzie kojarzonej z podwójną izolacją.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy przenośnego elektronarzędzia i nie pada informacja o zasilaniu bardzo niskim napięciem, najczęściej rozstrzygające jest rozpoznanie, czy bezpieczeństwo wynika z podwójnej izolacji (klasa II) czy z uziemienia/PE (klasa I).
