W zadaniu trzeba rozpoznać, jaką technologią wykonano element krzesła wskazany strzałką. Jeśli wskazany fragment ma płynny łuk typowy dla elementów giętych, najbardziej właściwą metodą jest gięcie, czyli kształtowanie przez odkształcenie elementu (a nie przez wycinanie czy skrawanie). W praktyce gięcie drewna często łączy się z jego uplastycznieniem (np. parą wodną) i użyciem formy/szablonu, aby uzyskać powtarzalny promień.
Odpowiedź "gięcia." pasuje, ponieważ efekt gięcia to element o krzywiźnie zachowujący ciągłość włókien wzdłuż kształtu. To typowe np. dla części oparć, płóz, poręczy czy wygiętych listew w prostych meblach.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne rodzaje obróbki:
- "frezowania profilowego." oznacza nadawanie profilu frezem (obróbka skrawaniem). Stosuje się ją do krawędzi, ozdobnych profili i wręgów, ale nie jest to podstawowa metoda uzyskania wygiętego łuku całego elementu.
- "dłutowania." służy głównie do wykonywania gniazd, czopów, wpustów i lokalnych wybrań. Nie jest typową metodą wykonywania długich, równomiernie wygiętych elementów.
- "piłowania krzywoliniowego." polega na wycinaniu krzywizn z materiału (najczęściej z płyty lub deski). Daje kształt przez usunięcie części materiału, a powierzchnia po cięciu zwykle wymaga dalszej obróbki. To inny efekt technologiczny niż element uzyskany przez gięcie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na ilustracji widzisz element o równym łuku, zastanów się, czy to odkształcenie (gięcie), czy wycięcie (piłowanie). Wybór zależy od tego, czy element wygląda na "wygięty" (ciągły przekrój) czy "wycięty z konturu".
