System sygnalizacji napadu (często rozumiany jako część rozwiązań alarmowych dla sytuacji przymusu/napadu) ma przede wszystkim umożliwić szybkie i celowe uruchomienie alarmu przez osobę, która znajduje się w sytuacji zagrożenia. Z tego powodu najbardziej charakterystycznym elementem takiego systemu są ręczne przyciski napadowe (np. montowane pod blatem, przy stanowisku kasowym, w recepcji, w punktach obsługi).
Odpowiedź "ręczne przyciski napadowe." jest poprawna, ponieważ pełnią rolę inicjatora alarmu napadowego uruchamianego świadomie przez człowieka. W praktyce umożliwiają one dyskretny sygnał alarmowy bez konieczności wykonywania czynności widocznych dla sprawcy.
Pozostałe propozycje dotyczą detektorów typowych dla automatycznej detekcji naruszenia strefy:
- "aktywne czujki podczerwieni." – są używane m.in. jako bariery/wiązki w ochronie obwodowej; reagują na przerwanie wiązki, co odpowiada scenariuszowi wtargnięcia, a nie napadu wyzwalanego przez obsługę.
- "pasywne czujki podczerwieni." – typowe czujki PIR reagują na zmianę promieniowania podczerwonego i ruch; to klasyczny element detekcji intruza w systemach włamaniowych.
- "detektory ruchu." – to uogólnione określenie czujek wykrywających ruch, również kojarzonych głównie z wykrywaniem obecności intruza.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną regułę: napad najczęściej oznacza alarm wyzwalany przez człowieka (przycisk/urządzenie napadowe), a włamanie – alarm wyzwalany automatycznie przez czujki (ruch, bariery, kontaktrony). To rozróżnienie pomaga poprawnie dobierać elementy i procedury reakcji.
