W chowie wielkostadnym świń uciążliwość zapachowa wynika z obecności i przemian substancji powstających m.in. w odchodach, ściółce lub gnojowicy oraz z warunków mikroklimatu w budynku (np. temperatura, wilgotność, wymiana powietrza). Gdy pytanie dotyczy ograniczenia emisji związków odorotwórczych do atmosfery, właściwym kierunkiem działań są metody nastawione na redukcję zapachu, a więc dezodoryzacja.
Odpowiedź "dezodoryzację" jest poprawna, ponieważ odnosi się wprost do działań ograniczających odór: zmniejszania jego powstawania, wiązania/neutralizacji związków zapachowych albo ograniczania ich uwalniania do powietrza. W praktyce gospodarstwa mogą to być różne rozwiązania organizacyjne i technologiczne (np. poprawa higieny usuwania odchodów czy rozwiązania wspierające neutralizację zapachów), ale wspólny jest cel: zmniejszyć uciążliwość zapachową.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi zabiegami "DDD", ale każdy z nich ma inny obiekt zwalczania i inny cel:
- "dezynsekcję" stosuje się przeciw owadom i innym stawonogom. Może poprawiać komfort i ograniczać wektory chorób, ale nie jest metodą ukierunkowaną na redukcję związków odorotwórczych.
- "dezynfekcję" wykonuje się w celu niszczenia drobnoustrojów chorobotwórczych na powierzchniach, sprzęcie i w pomieszczeniach. To działanie bioasekuracyjne, a nie procedura typowo "zapachowa".
- "deratyzację" prowadzi się w celu zwalczania gryzoni. Ma znaczenie sanitarne i ekonomiczne, lecz nie rozwiązuje problemu emisji odorów z chowu świń.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "odory", "uciążliwość zapachowa", "emisja zapachów", szukaj odpowiedzi związanej z dezodoryzacją, a nie z zabiegami DDD, które dotyczą szkodników i drobnoustrojów.
