Ergonomia obejmuje działania ukierunkowane na dostosowanie pracy, narzędzi, maszyn i organizacji do możliwości człowieka. W praktyce BHP ważne jest rozróżnianie, na jakim etapie i jakiego rodzaju problemy rozwiązuje dany dział ergonomii.
Określenie "ergonomia koncepcyjna" odnosi się do fazy koncepcji i projektowania (np. nowo powstającego miejsca pracy, procesu lub układu stanowiska). Sednem jest takie zaplanowanie rozwiązań, aby od początku uzyskać możliwie wysoki poziom niezawodności oraz bezpieczeństwa i nie wprowadzać błędów projektowych, które później trudno lub drogo korygować. Dlatego definicja mówiąca o "projektowaniu układu" oraz zapewnieniu maksimum niezawodności i bezpieczeństwa najlepiej oddaje sens ergonomii koncepcyjnej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ opisują inne obszary:
- Opis mówiący o dostosowaniu pracy do możliwości intelektualnych człowieka pasuje do ergonomii poznawczej (obciążenie umysłowe, percepcja informacji, podejmowanie decyzji, ryzyko pomyłek).
- Opis dotyczący relacji między nakładami a efektami odpowiada podejściu ekonomicznemu – analizie opłacalności rozwiązań (koszty vs korzyści), a nie definicji ergonomii koncepcyjnej jako projektowania układu pracy.
- Opis o określaniu zagrożeń dla zdrowia w środowisku pracy dotyczy przede wszystkim higieny pracy i oceny czynników szkodliwych/uciążliwych, a nie klasyfikacji ergonomicznej skoncentrowanej na projektowaniu stanowiska.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w definicji pojawiają się słowa "projektowanie", "nowo powstające", "układ" – zwykle chodzi o ujęcie koncepcyjne. Gdy mowa o intelekcie, uwadze i błędach – to obszar poznawczy; gdy o kosztach i efektach – ekonomiczny; a gdy o zagrożeniach zdrowotnych – higiena pracy.
