W rachunkowości konto syntetyczne (np. "Materiały") pokazuje dane zbiorczo, natomiast konta analityczne (np. "Guziki", "Nici", "Zamki") uszczegóławiają te same zasoby według asortymentów. Żeby ewidencja była poprawna i możliwa do skontrolowania, zapisy w analityce muszą się "składać" na syntetykę.
Dlatego ewidencję uznaje się za uzgodnioną, gdy zachodzi równość pomiędzy saldem końcowym konta syntetycznego a sumą sald końcowych wszystkich odpowiadających mu kont analitycznych – i to po tej samej stronie (Wn/Dt z Wn/Dt albo Ma/Ct z Ma/Ct, zależnie od charakteru konta i sytuacji). W treści zadania prawidłowe jest porównanie salda końcowego Dt konta syntetycznego z sumą sald końcowych Dt kont analitycznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Obroty (Dt lub Ct) to suma zapisów w okresie, a nie stan na koniec. Uzgodnienie stanu zapasów na kontach opiera się na saldach, więc porównywanie obrotów nie spełnia warunku zgodności stanu.
- Porównywanie obrotu Ct syntetyki z obrotami Dt analityki miesza zarówno rodzaj wielkości (obrót zamiast saldo), jak i strony kont (Ct z Dt).
- Porównywanie salda końcowego Ct syntetyki z sumą sald Ct analityki nie odpowiada wskazanemu w zadaniu kierunkowi (Dt) i dla kont materiałów typowo nie jest właściwym kryterium kontroli stanu w tym ujęciu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz w odpowiedziach jednocześnie "obrót" i "saldo", najpierw ustal, czy pytanie dotyczy stanu (wtedy saldo) czy ruchu w okresie (wtedy obrót). Uzgadnianie syntetyki z analityką dla stanu zapasów najczęściej opiera się na saldach.
