RW (rozchód wewnętrzny) to dowód księgowy, który dokumentuje wydanie materiałów z magazynu na potrzeby własne jednostki (np. do administracji, produkcji, utrzymania biura). Taka operacja nie jest sprzedażą, tylko zużyciem wewnętrznym.
Skutek księgowy RW jest zawsze dwutorowy:
- Powstaje koszt – zużycie materiałów obciąża wynik, więc ujmuje się je po stronie Dt (Wn) na koncie "Zużycie materiałów".
- Maleją aktywa – stan zapasów materiałów w magazynie się zmniejsza, więc konto "Materiały" ujmuje się po stronie Ct (Ma).
Dlatego poprawna dekretacja to: "Zużycie materiałów Dt, Materiały Ct."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Wariant z "Materiały Dt, Zużycie materiałów Ct" odwraca sens operacji: taki zapis sugerowałby przyrost materiałów i zmniejszenie kosztu, co jest sprzeczne z wydaniem z magazynu (bardziej pasowałoby do zwrotu materiałów).
- Warianty z kontami "Towary" i "Sprzedaż towarów" dotyczą zapasów przeznaczonych do odsprzedaży oraz ujęcia sprzedaży. RW dotyczy materiałów zużywanych wewnątrz jednostki, więc konta sprzedażowe nie powinny się tu pojawić.
W praktyce: jeśli papier ksero pobiera się z magazynu do działu księgowości, magazyn ma mniejszy stan materiałów, a firma wykazuje koszt zużycia materiałów. To dokładnie odzwierciedla zapis Dt kosztu i Ct zmniejszenia zapasu.
