Faktura za zakup środka transportowego jest dokumentem wystawionym przez sprzedawcę (kontrahenta) i przekazanym do jednostki, która dokonuje zakupu. Kluczowe w tej klasyfikacji jest pochodzenie dowodu: czy powstał poza jednostką, czy został sporządzony wewnątrz niej.
Określenie "dowód księgowy obcy" odnosi się do dokumentów otrzymywanych z zewnątrz, potwierdzających dokonanie operacji gospodarczej z innym podmiotem. Faktura spełnia tę funkcję: opisuje przedmiot transakcji, strony, kwoty i jest podstawą ujęcia zdarzenia w ewidencji.
Odpowiedź "własnym" jest błędna, ponieważ dowody własne (wewnętrzne) są tworzone przez jednostkę, np. w ramach jej procedur dokumentowania operacji, a nie otrzymywane od dostawcy. Odpowiedź "wewnętrznym" również nie pasuje, bo faktura nie jest sporządzana w jednostce, tylko wpływa do niej z zewnątrz. Odpowiedź "zastępczym" opisuje sytuację wyjątkową: gdy z przyczyn obiektywnych brakuje obcego dokumentu źródłowego, a jednostka musi udokumentować operację innym dowodem. Skoro w treści jest mowa o posiadaniu faktury, nie ma podstaw do kwalifikowania jej jako zastępczej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: faktura od kontrahenta = dowód obcy. Dopiero dokumenty tworzone "u siebie" (np. rozliczenia wewnętrzne) kwalifikują się jako własne/wewnętrzne.
