Fast Ethernet jest nazwą standardu sieci przewodowej z rodziny Ethernet, którego cechą rozpoznawczą jest przepustowość rzędu 100 megabitów na sekundę. W praktyce w systemach operacyjnych i na urządzeniach sieciowych spotyka się to jako "Link speed: 100 Mb/s" lub "100 Mbps". To wartość maksymalna wynikająca ze standardu (nie mylić z realnym transferem aplikacyjnym, który bywa niższy przez narzuty protokołów).
Odpowiedź "100 Mbps" jest poprawna, bo bezpośrednio odpowiada nazwie i klasie prędkości Fast Ethernet (100 Mb/s). Jest to także typowa prędkość negocjowana na portach 10/100 lub 10/100/1000, gdy urządzenie, kabel lub konfiguracja nie pozwalają na 1 Gb/s.
Pozostałe wartości są mylące z typowych powodów:
- "54 Mbps" często kojarzy się z sieciami bezprzewodowymi (popularna wartość w starszych odmianach Wi‑Fi), a nie z przewodowym Ethernetem.
- "108 Mbps" bywa spotykane jako marketingowe "podwojenie" 54 Mb/s w pewnych rozwiązaniach bezprzewodowych; nie jest to klasyczna prędkość nazwanego standardu Ethernet.
- "1000 Mbps" odpowiada Gigabit Ethernet, czyli innej kategorii (1 Gb/s), a nie Fast Ethernet.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą sekwencję rodzin Ethernetu według nazw: Ethernet = 10, Fast Ethernet = 100, Gigabit Ethernet = 1000 (w Mb/s). To pozwala szybko odróżnić standardy w pytaniach testowych.
