KWALIFIKACJA EKA1 - STYCZEŃ 2010

PYTANIE NR 49.
"...finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne..." Jakiego typu umowy dotyczy fragment zamieszczonego tekstu?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest odpowiedź "Leasingu."
W opisie występuje "finansujący", który ma kupić rzecz od wskazanego zbywcy i oddać ją "korzystającemu" do używania, a korzystający płaci wynagrodzenie w uzgodnionych ratach. Taki układ stron i obowiązek nabycia rzeczy są typowe dla leasingu, a nie dla najmu, dzierżawy czy zlecenia.

Pełne wyjaśnienie:

Fragment opisuje sytuację, w której jedna strona (nazwana finansującym) zobowiązuje się nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy i następnie oddać tę rzecz korzystającemu do używania. Druga strona (czyli korzystający) ma obowiązek zapłaty w uzgodnionych ratach określonego wynagrodzenia pieniężnego.

Taki schemat jest charakterystyczny dla umowy leasingu, bo odróżnia ją m.in. to, że finansujący nie tylko "udostępnia" rzecz, lecz ma obowiązek ją kupić od wskazanego sprzedawcy na warunkach ustalonych w umowie i dopiero potem przekazuje ją do używania korzystającemu. W praktyce egzaminacyjnej kluczowymi słowami rozpoznawczymi są: "finansujący", "korzystający", "nabyć rzecz od zbywcy" oraz "raty".

Odpowiedź "Dzierżawy." jest nieprawidłowa, ponieważ dzierżawa co do zasady wiąże się nie tylko z używaniem rzeczy, ale również z pobieraniem pożytków z rzeczy, a opis nie wskazuje na taki element ani na mechanizm zakupu rzeczy przez wydzierżawiającego od oznaczonego zbywcy.

Odpowiedź "Najmu." jest nieprawidłowa, bo w najmie wynajmujący oddaje rzecz do używania za czynsz, lecz typowo nie ma w definicji charakterystycznego obowiązku nabycia rzeczy od konkretnego zbywcy specjalnie dla najemcy oraz specyficznego nazewnictwa stron (finansujący/korzystający).

Odpowiedź "Zlecenia." także jest błędna: zlecenie dotyczy wykonania czynności (najczęściej prawnych) dla dającego zlecenie, a nie odpłatnego udostępniania rzeczy do używania z równoczesnym obowiązkiem jej zakupu od sprzedawcy.

Wskazówka na egzamin: gdy w opisie widzisz "finansujący" i "korzystający" oraz zakup rzeczy przez finansującego, niemal zawsze chodzi o leasing.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Umowa leasingu to umowa, w której finansujący nabywa rzecz od wskazanego zbywcy i oddaje ją korzystającemu do używania, a korzystający płaci wynagrodzenie w ratach. Kluczowe jest połączenie: zakup rzeczy przez finansującego + odpłatne korzystanie.
Nazwy stron "finansujący" i "korzystający" są bardzo charakterystyczne dla leasingu. Jeśli dodatkowo pojawia się obowiązek nabycia rzeczy od oznaczonego zbywcy oraz płatność w ratach, to jest to silna wskazówka, że chodzi właśnie o leasing.
W konstrukcji leasingu finansujący ma zapewnić przedmiot umowy, często wybrany przez korzystającego. Dlatego typowo nabywa rzecz od wskazanego sprzedawcy i dopiero potem oddaje ją do używania. To odróżnia leasing od zwykłego najmu, gdzie zakup nie jest elementem definicyjnym.
W najmie wynajmujący oddaje rzecz do używania za czynsz, ale nie jest typowe, by musiał nabyć rzecz od konkretnego zbywcy specjalnie dla najemcy. W leasingu kluczowe są: finansujący, korzystający, zakup rzeczy od zbywcy i płatność wynagrodzenia w ratach.
Dzierżawa co do zasady obejmuje używanie rzeczy oraz pobieranie z niej pożytków, a strony to wydzierżawiający i dzierżawca. Leasing skupia się na oddaniu rzeczy do używania po wcześniejszym nabyciu jej przez finansującego od zbywcy i na spłacie wynagrodzenia w ratach.
Zlecenie dotyczy wykonania czynności dla dającego zlecenie (często czynności prawnych), a nie udostępnienia rzeczy do używania. Jeśli w treści pojawia się przedmiot (rzecz), korzystanie z niego oraz raty wynagrodzenia, to jest to typowe dla umów dotyczących rzeczy, nie dla zlecenia.
Nie zawsze, bo raty mogą występować także w innych rozliczeniach. W pytaniach egzaminacyjnych trzeba sprawdzić cały układ cech: czy jest finansujący i korzystający, czy finansujący ma kupić rzecz od zbywcy, i czy rzecz jest oddana do używania za wynagrodzenie w ratach.
Najważniejsze są trzy elementy: (1) finansujący nabywa rzecz od oznaczonego zbywcy, (2) oddaje ją korzystającemu do używania, (3) korzystający płaci wynagrodzenie pieniężne w uzgodnionych ratach. Ten zestaw cech jest typowy dla leasingu.
Najczęściej przy pozyskiwaniu i użytkowaniu środków trwałych, np. samochodów służbowych, urządzeń biurowych czy sprzętu IT. W praktyce administracyjnej ważne jest rozróżnienie, czy jednostka "najmuje", "dzierżawi", czy korzysta z leasingu, bo wpływa to na rozliczenia i dokumentację.
Warto uczyć się po "słowach kluczowych" i cechach istotnych umów: strony umowy, przedmiot, sposób płatności i obowiązki stron. Ćwicz krótkie opisy (case) i dopasowuj je do: najem, dzierżawa, zlecenie, leasing, sprzedaż. To szybko podnosi skuteczność.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 59% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Taki układ stron i obowiązek nabycia rzeczy są typowe dla leasingu, a nie dla najmu, dzierżawy czy zlecenia."

Źródła:

  • Kodeks cywilny – przepisy dotyczące umowy leasingu (art. 709^1–709^18) – weryfikacja pojęć i konstrukcji umowy
  • Słownik języka polskiego PWN: hasło "leasing" – https://sjp.pwn.pl/szukaj/leasing.html (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Podręcznik do podstaw prawa cywilnego (dział: zobowiązania i typy umów)
  • Komentarze/opracowania edukacyjne do umów: najem, dzierżawa, zlecenie, leasing
  • Słownik pojęć prawnych (terminy: finansujący, korzystający, zbywca, rata)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego