Fizjologiczne starzenie się to zespół przewidywalnych, stopniowych zmian zachodzących w narządach i układach organizmu. Jedną z najbardziej typowych zmian jest utrata masy mięśniowej, czyli sarkopenia. Skutkuje ona m.in. spadkiem siły, wolniejszym chodem, mniejszą rezerwą wysiłkową i większym ryzykiem upadków. Dlatego w opiece nad osobą starszą ważne są: ruch dostosowany do możliwości, zapobieganie unieruchomieniu oraz odpowiednia podaż białka i energii.
Odpowiedź "utratą masy mięśniowej" pasuje do pytania, bo opisuje zmianę często obserwowaną u osób starszych nawet bez chorób dodatkowych. Jest to klasyczny przykład zmiany fizjologicznej, a nie wyłącznie efekt choroby.
Pozostałe odpowiedzi wskazują kierunki zmian, które nie są typowe dla fizjologicznego starzenia:
- "przyspieszeniem perystaltyki jelit" – w starzeniu częściej obserwuje się skłonność do spowolnienia pasażu i zaparć (choć konkretne objawy zależą też od diety, aktywności, leków i chorób).
- "wzrostem podstawowej przemiany materii" – wraz z wiekiem podstawowa przemiana materii zwykle nie wzrasta; częściej ma tendencję do obniżania się m.in. z powodu mniejszej beztłuszczowej masy ciała.
- "zmniejszeniem zawartości tkanki tłuszczowej" – skład ciała zmienia się z wiekiem w sposób złożony; u wielu osób udział tkanki tłuszczowej nie maleje, a bywa większy w porównaniu do masy mięśniowej. Samo "zmniejszenie" tłuszczu nie jest więc charakterystycznym, prostym wyróżnikiem fizjologicznego starzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o starzenie szukaj zmian związanych ze spadkiem rezerw organizmu (siła, masa mięśni, wydolność) i ostrożnie traktuj odpowiedzi mówiące o "przyspieszeniu" lub "wzroście", bo często są pułapką.
