Flausz to tkanina (najczęściej wełniana lub z dużym udziałem wełny) o zwartej budowie i charakterystycznej, miękkiej powierzchni. Aby uzyskać taką zwartość, stabilność wymiarową i "zbicie" włókien, w wykończaniu stosuje się folowanie (pełnienie, spilśnianie). W praktyce jest to zabieg powodujący zacieśnienie struktury tkaniny: materiał staje się grubszy, bardziej sprężysty, mniej przewiewny i lepiej utrzymuje kształt. To cechy typowe dla flauszu wykorzystywanego np. w odzieży wierzchniej.
Dlatego odpowiedź "folowaniu" jest właściwa: wskazuje proces, który odpowiada za uzyskanie wymaganej zwartości i charakteru tkaniny flauszowej.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne rodzaje wykończeń, ale nie są typowym, podstawowym zabiegiem kojarzonym z flauszem:
- Gofrowanie to wykończenie mechaniczne polegające na wytłaczaniu/utrwalaniu wypukłych wzorów (fałd, prążków). Stosuje się je głównie dla efektu dekoracyjnego, a nie dla "zbicia" tkaniny.
- Krepowanie ma na celu nadanie efektu krepowego (ziarnistej, nierównej faktury) poprzez odpowiednią obróbkę lub dobór skrętu przędzy. To inny efekt niż zwartość i spilśnienie flauszu.
- Impregnowanie to zwykle zabieg chemiczny poprawiający odporność na wodę, brud lub inne czynniki. Może być stosowany dodatkowo, ale nie jest kluczowym procesem definiującym flausz.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się tkanina kojarzona z wełną i zwartością (zbita, mniej przewiewna, stabilna), rozważ procesy prowadzące do zagęszczenia i spilśnienia, a nie zabiegi dekoracyjne czy ochronne.
