Określenie "bezpośredni zapis danych z matrycy światłoczułej" odnosi się do pliku, który przechowuje możliwie pierwotne informacje zarejestrowane przez sensor aparatu. W praktyce jest to RAW: materiał wyjściowy do dalszego "wywołania" (konwersji), czyli wykonania szeregu operacji takich jak demosaikowanie, korekcje barw, odszumianie, wyostrzanie czy mapowanie tonów. Dzięki temu RAW daje zwykle większą elastyczność w obróbce (np. w korygowaniu ekspozycji i balansu bieli) niż formaty przeznaczone głównie do gotowej publikacji.
Formaty JPG, PNG i TIFF
- JPG jest najpopularniejszy w aparatach i w internecie, ale typowo wykorzystuje kompresję stratną. To oznacza, że część informacji jest nieodwracalnie usuwana, aby zmniejszyć rozmiar pliku. Nie jest to więc bezpośredni zapis danych z matrycy.
- PNG jest formatem bezstratnym i dobrze sprawdza się w grafice (np. z przezroczystością), jednak również przechowuje obraz po przetworzeniu do postaci pikseli. Aparat nie zapisuje w PNG surowych danych sensora w rozumieniu fotografii.
- TIFF może być bezstratny i mieć wysoką jakość, ale najczęściej jest to zapis już "wywołanego" obrazu (czasem nawet wielowarstwowego w workflow edycyjnym). To nadal nie jest bezpośredni zapis danych z matrycy.
Na egzaminie warto pamiętać prostą zasadę: RAW = materiał źródłowy do obróbki, natomiast JPG/PNG/TIFF to formaty, które zwykle zawierają już przetworzony obraz. Jeżeli w treści pojawiają się sformułowania typu "surowy zapis", "dane z matrycy", "największa elastyczność w edycji" — właściwym wyborem jest RAW.
