W odlewnictwie temperatura zalewania (temperatura ciekłego metalu w chwili zalewania formy) musi zapewnić odpowiednią płynność i czas wypełnienia układu wlewowego oraz wnęki formy, zanim metal zacznie intensywnie krzepnąć. Dla żeliwa odlewanego do form piaskowych w praktyce stosuje się temperatury rzędu około 1300°C (wartość orientacyjna), ponieważ zapewniają one kompromis między wypełnieniem formy a ograniczeniem niekorzystnych reakcji z masą formierską.
Odpowiedź "1000°C" jest zbyt niska jak na typowe zalewanie żeliwa: metal miałby obniżoną płynność, szybciej by krzepł w układzie wlewowym i częściej powodowałby niedolewy lub zimne złącza. Odpowiedź "700°C" jest całkowicie nieadekwatna dla ciekłego żeliwa (w tej temperaturze nie będzie ono w stanie ciekłym w warunkach technologicznych), więc nie opisuje realnego procesu zalewania.
Odpowiedź "1600°C" jest z kolei zbyt wysoka dla typowego zalewania żeliwa do form piaskowych. Tak duże przegrzanie może nasilać utlenianie i reakcje metalu z masą formierską, podnosić ryzyko wad powierzchni (np. przypaleń) oraz przyspieszać zużycie wyłożeń i narzędzi. W praktyce dobór temperatury zależy od wielu czynników: rodzaju żeliwa (np. szare/sferoidalne), grubości ścianek, długości drogi przepływu, konstrukcji układu wlewowego i warunków formy. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych podaje się zwykle wartość przybliżoną – tutaj około 1300°C.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się wartości skrajnie niskie (700°C) albo bardzo wysokie (1600°C), a pytanie dotyczy zalewania żeliwa, najczęściej poprawna jest wartość pośrednia, zgodna z typowym zakresem technologii odlewniczej.
