Gwint na tokarce CNC powstaje wtedy, gdy posuw narzędzia wzdłuż osi detalu jest zsynchronizowany z obrotem wrzeciona. Aby uzyskać prawidłowy zarys i odstęp między zwojami, sterowanie musi "wiedzieć", jaki ma być skok gwintu (czyli przesunięcie wzdłużne przypadające na jeden obrót).
Dlatego w funkcji toczenia gwintu typu G33 podaje się:
- współrzędną Z – gdzie ma się zakończyć przebieg gwintowania (punkt końcowy wzdłuż osi tokarki),
- skok gwintu – parametr opisujący gwint, który bezpośrednio determinuje posuw zsynchronizowany z wrzecionem.
Odpowiedzi odnoszące się do liczby przejść oraz głębokości skrawania przy każdym przejściu są typowe dla cykli wieloprzejściowych (gdzie sterowanie automatycznie rozkłada naddatek na kilka przejść zgrubnych i ewentualnie wykańczających). W takim podejściu programista definiuje strategię skrawania, aby ograniczyć obciążenie narzędzia i poprawić jakość gwintu.
W pytaniu chodzi jednak o wymagane dane dla funkcji G33: sam fakt cięcia gwintu wymaga informacji o geometrii ruchu (oś Z) oraz o "parametrze gwintu", czyli skoku. Bez skoku sterowanie nie jest w stanie wyznaczyć poprawnego posuwu zsynchronizowanego z obrotem, a więc nie powstanie prawidłowy gwint.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pytanie o gwintowanie, najpierw ustal, czy mowa o pojedynczym przebiegu (wtedy zwykle kluczowy jest skok/posuw) czy o cyklu wieloprzejściowym (wtedy dochodzą parametry rozkładu przejść i głębokości).
