W instalacji alarmowej elementy pełnią różne role i można je rozpoznać po typowych danych technicznych. "Czujki ruchu PIR" (pasywne czujki podczerwieni) są projektowane do wykrywania ruchu na podstawie zmian promieniowania podczerwonego w polu detekcji. Dlatego w ich opisie technicznym często pojawiają się parametry charakterystyczne dla detekcji: zasięg dozorowania, kąt/pole widzenia, wysokość montażu, liczba stref, czas alarmu, pobór prądu, napięcie zasilania, typ wyjścia alarmowego.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych funkcji systemu:
- "Centrali alarmowej" nie opisuje się zwykle parametrami pola detekcji. Centrala jest "mózgiem" systemu: zbiera sygnały z wejść (linii dozorowych), realizuje logikę alarmowania, nadzoruje zasilanie, komunikację i często obsługę manipulatorów. Jej dane techniczne to raczej liczba wejść/wyjść, typy linii, obciążalność wyjść, akumulator, komunikatory.
- "Sygnalizatora zewnętrznego" rozpoznaje się po parametrach akustyczno-optycznych (np. poziom dźwięku, typ lampy, pobór prądu, klasa obudowy, zabezpieczenia antysabotażowe). To urządzenie informuje o alarmie, a nie wykrywa ruch.
- "Czujki gazu LPG" służą do wykrywania obecności/wycieku gazu. Ich specyfikacja dotyczy rodzaju wykrywanego gazu, progów zadziałania, czasu reakcji i warunków pracy, a nie parametrów pola widzenia czy detekcji ruchu.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest powiązanie typu danych katalogowych z funkcją urządzenia: jeśli w ramce dominują informacje o obszarze detekcji, najbardziej pasuje czujka ruchu PIR. Gdyby w ramce były parametry głośności lub błysku – wskazywałoby to raczej na sygnalizator, a gdyby liczba linii/wejść – na centralę.
