W klasyfikacjach funkcji turystyki wyróżnia się m.in. funkcję rekreacyjną, zdrowotną, gospodarczą, a także edukacyjną i wychowawczą. Kluczowe w tym zadaniu jest rozpoznanie, która forma turystyki ma edukację jako cel podstawowy, a nie tylko jako możliwy efekt uboczny.
Turystyka krajoznawcza jest ukierunkowana na poznawanie kraju lub regionu: zabytków, muzeów, historii, przyrody oraz lokalnej kultury. Samo "krajoznawstwo" oznacza poznawanie, więc zdobywanie wiedzy o odwiedzanych miejscach jest tu istotą wyjazdu. Z tego powodu dominuje funkcja edukacyjna (poszerzanie wiedzy) i wychowawcza (kształtowanie postaw, np. szacunku dla dziedzictwa, odpowiedzialnego zachowania w miejscach chronionych).
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do form, w których cele wiodące są inne:
- Turystyka socjalna koncentruje się na udostępnieniu wypoczynku osobom lub grupom o ograniczonych możliwościach finansowych. Jej sens to funkcja społeczna i integracyjna, a nie edukacja jako główny cel.
- Turystyka alternatywna jest kojarzona z podejściem zrównoważonym (mniejsze grupy, mniejsza presja na środowisko, wrażliwość społeczna). Może zawierać elementy uczenia się, ale celem nadrzędnym jest odpowiedzialny sposób podróżowania i ograniczanie negatywnego wpływu, nie zaś zwiedzanie "dla poznania" jako priorytet.
- Turystyka kwalifikowana dotyczy aktywności wymagających umiejętności lub przygotowania (np. nurkowanie, wspinaczka, narciarstwo). Występuje tu trening i doskonalenie techniki, jednak dominują funkcje rekreacyjna/sportowa; edukacja o dziedzictwie nie jest typowym celem podstawowym.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na sformułowanie "przede wszystkim". Wiele form turystyki może "czegoś uczyć", ale pytanie dotyczy tej, w której edukacja i wychowanie są najważniejsze z definicji.
