W pytaniu podano gazociąg polietylenowy (PE) o ciśnieniu MOP 0,5 MPa oraz wskazano, że ma on być poddany pneumatycznej łącznej próbie wytrzymałości i szczelności. Taka próba ma potwierdzić jednocześnie, że przewód i złącza wytrzymają obciążenie ciśnieniem oraz że nie występują nieszczelności w badanym odcinku.
W praktyce parametry próby są powiązane z MOP, ponieważ MOP opisuje dopuszczalne maksymalne ciśnienie pracy w normalnej eksploatacji. W tym zadaniu prawidłowo wskazano ciśnienie próby 0,75 MPa, czyli wartość wyższą od MOP, co odpowiada typowej logice prób odbiorowych: testuje się instalację "ponadroboczo", aby wykryć słabe miejsca i potwierdzić bezpieczeństwo pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 0,30 MPa oraz 0,21 MPa są wartościami wyraźnie niższymi od MOP 0,5 MPa. Tak niskie ciśnienie nie weryfikuje zachowania przewodu przy parametrach zbliżonych do granicznych warunków pracy i może nie ujawnić wad złączy lub nieszczelności ujawniających się dopiero przy większym obciążeniu.
- 1,50 MPa to wartość bardzo wysoka względem MOP 0,5 MPa i w tym ujęciu zadania jest nieadekwatna. Zbyt duże ciśnienie próby w próbie pneumatycznej zwiększa ryzyko i nie odpowiada typowym założeniom doboru ciśnienia w tego typu teście opisanym w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o próbach ciśnieniowych zawsze najpierw rozpoznaj rodzaj próby (szczelność, wytrzymałość, łączna) oraz medium (pneumatyczna/hydrauliczna), a dopiero potem powiąż wymagane ciśnienie z MOP. To ogranicza ryzyko wyboru "intuicyjnie bezpiecznej" zbyt niskiej wartości.
