Gazomierz mieszkaniowy jest elementem instalacji gazowej, który musi być zamontowany tak, aby jego użytkowanie i obsługa (odczyt, ewentualna wymiana, kontrola szczelności w otoczeniu armatury) były bezpieczne oraz łatwo dostępne. W praktyce oznacza to wybór miejsca, w którym nie tworzą się niebezpieczne strefy gromadzenia gazu, istnieje możliwość przewietrzania, a służby eksploatacyjne mogą dotrzeć do urządzenia bez wchodzenia do pomieszczeń prywatnych.
Odpowiedź "na klatce schodowej" jest zgodna z typową praktyką w budynkach wielorodzinnych: to przestrzeń komunikacyjna, zwykle o zapewnionej wymianie powietrza i stałym dostępie. Ułatwia to także prowadzenie prac serwisowych i odczytów bez ingerencji w część mieszkalną lokalu.
- "w łazience" jest nieprawidłowe, ponieważ łazienka to pomieszczenie o podwyższonej wilgotności i specyficznych wymaganiach bezpieczeństwa; dodatkowo jest to przestrzeń prywatna, co utrudnia dostęp obsługowy. W wielu rozwiązaniach dąży się do unikania sytuowania elementów instalacji gazowej w pomieszczeniach mokrych.
- "w pomieszczeniu mieszkalnym" jest co do zasady niekorzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa i eksploatacji: pomieszczenie jest stale użytkowane, a dostęp do gazomierza bywa zastawiony meblami; w razie nieszczelności konsekwencje dla użytkowników są większe.
- "w pomieszczeniu piwnicznym bez okna" jest ryzykowne, bo brak okna zwykle oznacza gorsze możliwości naturalnego przewietrzania. Dodatkowo piwnice mogą mieć ograniczony dostęp, a w razie ulatniania gazu kluczowa jest możliwość szybkiego rozproszenia i bezpiecznej interwencji.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: lokalizacja gazomierza ma zapewniać dostęp, wentylację i minimalizację ryzyka dla mieszkańców. Jeśli dwie odpowiedzi wydają się "technicznie możliwe", wybieraj tę, która najlepiej spełnia te trzy kryteria eksploatacyjne.
