Zagęszczanie koncentratów po procesach wzbogacania to etap, w którym zwiększa się gęstość pulpy (udział części stałych) oraz odzyskuje wodę do obiegu. Kluczowym mechanizmem jest sedymentacja grawitacyjna: cząstki stałe opadają, a nad nimi tworzy się warstwa cieczy o mniejszej zawartości zawiesiny.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "W osadnikach promieniowych." Osadnik promieniowy (często nazywany zagęszczalnikiem) zapewnia:
- dużą powierzchnię sedymentacji i czas przebywania pulpy,
- wydzielenie przelewu (wody/roztworu) oraz osadu (zagęszczonego koncentratu),
- możliwość zgarniarnia osadu do strefy odbioru.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "W klasyfikatorach zwojowych." Klasyfikator zwojowy służy przede wszystkim do klasyfikacji (rozdziału ziaren/ cząstek według prędkości opadania i wielkości) oraz do prowadzenia obiegów mielenia. Może częściowo odprowadzać wodę, ale jego celem nie jest typowe zagęszczanie koncentratu do zadanego stężenia.
- "Na przesiewaczach mechanicznych." Przesiewacze rozdzielają materiał na frakcje na podstawie wymiaru oczek. W przypadku pulpy (mieszaniny wody i drobnych cząstek) przesiewanie nie zapewnia stabilnego zagęszczenia przez sedymentację i nie zastępuje pracy osadnika.
- "Na sitach łukowych." Sita łukowe są urządzeniami sitowymi (często do wstępnego odwadniania lub klasyfikacji na sicie), ale nadal jest to rozdział oparty o przesiewanie/odcedzanie, a nie o sedymentację w zbiorniku. Nie pełnią roli typowego węzła zagęszczania koncentratów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pada "zagęszczanie" koncentratu/pulpy, szukaj urządzeń opartych o sedymentację (osadnik, zagęszczalnik). Gdy pada "klasyfikacja" lub "frakcje", wtedy właściwe są klasyfikatory i przesiewacze.
