Otwarte naczynie wzbiorcze jest elementem charakterystycznym dla układu otwartego instalacji centralnego ogrzewania. Jego rola to m.in. przyjęcie zmian objętości wody podczas nagrzewania oraz zapewnienie bezpiecznego "kontaktu" instalacji z atmosferą, tak aby nadmiar wody i powietrza miał możliwość ujścia bez niekontrolowanego wzrostu ciśnienia.
Z tego powodu naczynie wzbiorcze powinno być zamontowane w najwyższym punkcie instalacji. W najwyższym punkcie naturalnie gromadzi się powietrze i gazy wydzielające się z wody, a także tam występuje najmniejsze ciśnienie hydrostatyczne. Takie usytuowanie ułatwia odpowietrzanie całej instalacji oraz poprawne działanie przewodów związanych z zabezpieczeniem (np. przelewu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- W najniższym punkcie instalacji – w dolnych odcinkach instalacji nie zbiera się powietrze (wędruje ono ku górze), więc naczynie nie spełniałoby prawidłowo funkcji odpowietrzającej i zabezpieczającej. Taki montaż może sprzyjać zapowietrzaniu górnych partii instalacji.
- Poniżej dolnej krawędzi grzejnika – to przypadkowe kryterium lokalizacji, niezwiązane z najwyższym punktem instalacji. Naczynie nie jest dobierane względem dolnej krawędzi grzejnika, tylko względem geometrii całego układu.
- Na wysokości najwyżej usytuowanego grzejnika – brzmi wiarygodnie, ale może być zbyt nisko: najwyższy punkt instalacji bywa na prowadzeniu rur (np. na poddaszu) wyżej niż grzejnik. W pytaniu kluczowe jest kryterium "najwyższego punktu instalacji", a nie "wysokości grzejnika".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w pytaniu otwarte naczynie wzbiorcze, myśl o zasadzie "powietrze idzie do góry" oraz o tym, że układ otwarty powinien mieć zapewnioną możliwość bezpiecznego ujścia nadmiaru wody w najwyższym punkcie.
