Tłumienie fali elektromagnetycznej w torze propagacji wynika głównie z oddziaływania z ośrodkiem, przez który fala przechodzi. Gdy w ośrodku są cząsteczki gazów, aerozole lub krople wody, część energii fali może zostać zaabsorbowana (zamieniona na ciepło) lub rozproszona (energia "ucieka" w inne kierunki). Dlatego w praktyce radiokomunikacji istotne są straty atmosferyczne.
Odpowiedź "W przestrzeni kosmicznej." jest poprawna, ponieważ przestrzeń kosmiczna jest w dużym przybliżeniu próżnią. Skoro nie ma (prawie) materii, to nie zachodzą typowe mechanizmy pochłaniania i rozpraszania jak w atmosferze. Oczywiście w rzeczywistych systemach występują jeszcze inne straty (np. geometryczne rozchodzenie się fali, niedopasowanie, straty w kablach), ale pytanie dotyczy środowiska propagacji, więc kluczowe jest tłumienie wynikające z ośrodka.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "W troposferze." – to dolna warstwa atmosfery, gdzie występuje para wodna, chmury i opady. Dla wielu pasm radiowych pojawia się dodatkowe tłumienie od gazów i deszczu, a warunki pogodowe zwiększają zmienność sygnału.
- "Na powierzchni Ziemi." – oprócz atmosfery dochodzą przeszkody terenowe i zabudowa, wielodrogowość oraz straty przyziemne. W efekcie warunki są zwykle gorsze niż w wolnej przestrzeni.
- "W jonosferze." – jonosfera bywa korzystna do dalekiej łączności HF (bo umożliwia odbicie/refrakcję), ale jest ośrodkiem zjonizowanym, który może powodować dyspersję, absorpcję i zmiany propagacji zależne od pory dnia i aktywności słonecznej. To nie jest środowisko o minimalnym tłumieniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie jest bardzo ogólne, wybieraj środowisko "najbardziej zbliżone do próżni" jako to z najmniejszym tłumieniem ośrodkowym.
