Blachy o kształtach cylindrycznych (czyli elementy zwijane w łuk o stałym promieniu lub w pełną tuleję) wykonuje się na walcach do gięcia blach, nazywanych też zwijarkami. Zasada jest prosta: arkusz blachy przechodzi pomiędzy rolkami (najczęściej trzema lub czterema), które stopniowo wymuszają krzywiznę. Dzięki temu odkształcenie jest ciągłe na całej długości i pozwala uzyskać równomierny promień, co jest kluczowe przy pasowaniu elementów kadłuba i przygotowaniu do spawania.
Odpowiedź "prasy rolkowe" jest myląca, bo prasy (w typowym rozumieniu warsztatowym: prasy krawędziowe, mimośrodowe, hydrauliczne) realizują nacisk punktowy lub liniowy w narzędziach (stempel–matryca) i najczęściej służą do gięć kątowych, przetłoczeń albo krótkich łuków, a nie do równomiernego zwijania długiego arkusza w cylinder. Nawet jeśli spotyka się rozwiązania z rolkami w osprzęcie, to samo zadanie "cylindryczne gięcie arkusza" standardowo kojarzy się z walcami/zwijarką.
Odpowiedź "gilotyny do blach" jest niepoprawna, ponieważ gilotyna służy do cięcia blachy na wymiar (rozdzielenia materiału), a nie do zmiany jej krzywizny. Jest to inny proces technologiczny i inna grupa maszyn.
Odpowiedź "bokserki" (maszyny uderzeniowe/kuźnicze) nie jest właściwa dla wykonywania walcowych kształtów z arkusza blachy w sposób powtarzalny i równomierny; obróbka uderzeniowa może kształtować materiał, ale nie zastępuje zwijania na walcach, gdy wymagany jest stały promień na długości elementu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "cylindryczny", "zwijanie", "promień" – pierwszym wyborem są walce/zwijarka. Gdy pojawia się "odciąć", "przeciąć na wymiar" – gilotyna. Gdy "kąt", "zagięcie na krawędzi" – prasa krawędziowa.
