Nawożenie obornikiem jest zabiegiem poprawiającym żyzność i strukturę gleby, ale jego działanie nie jest natychmiastowe. Obornik musi ulec rozkładowi (mineralizacji i humifikacji), aby składniki pokarmowe stały się lepiej dostępne, a jednocześnie aby zmniejszyć ryzyko niekorzystnych efektów świeżej materii organicznej w strefie korzeniowej i przy cebulach.
Dlatego odpowiedź "rok przed sadzeniem." jest właściwa: obornik stosuje się z wyprzedzeniem w ramach przygotowania stanowiska. Taki termin pozwala wymieszać go z glebą, ustabilizować warunki powietrzno-wodne oraz ograniczyć ryzyko uszkodzeń i chorób, które mogą nasilać się przy świeżym nawozie organicznym.
Pozostałe propozycje są typowymi pułapkami egzaminacyjnymi:
- "natychmiast po posadzeniu." – sugeruje nawożenie pogłówne, ale obornik nie jest standardowo stosowany w taki sposób przy roślinach cebulowych; dodatkowo zwiększa ryzyko pogorszenia warunków w bezpośrednim sąsiedztwie cebul.
- "jesienią tuż przed sadzeniem." – jest kuszące, bo wiele cebul sadzi się jesienią, jednak "tuż przed" nie daje czasu na rozkład obornika i może prowadzić do niekorzystnych efektów świeżej materii.
- "kilkakrotnie w okresie wegetacji." – to schemat typowy dla nawozów mineralnych lub dokarmiania, a nie dla obornika, który stosuje się jednorazowo jako nawóz podstawowy przy przygotowaniu stanowiska.
W praktyce ogrodniczej najważniejsze jest planowanie: jeśli stanowisko pod rośliny cebulowe ma być zasilone obornikiem, decyzję i zabieg trzeba uwzględnić w harmonogramie prac z odpowiednim wyprzedzeniem.
