Pytanie sprawdza umiejętność doboru technologii głębienia szybu do warunków geologiczno-wodnych. W praktyce górniczej decyzja, czy wystarczy metoda standardowa, czy potrzebne są metody specjalne, wynika z oceny: rodzaju ośrodka skalnego (zwięzłość, spękania) oraz dopływu wody do wyrobiska.
Odpowiedź "zwykłą" jest właściwa w sytuacji opisanej w treści: skały zwięzłe, suche lub z dopływem wody dochodzącym do 0,5 m3/min. Taki zakres warunków wskazuje na możliwość prowadzenia robót bez uruchamiania zaawansowanych technologii uszczelniania lub izolowania górotworu. Metoda zwykła oznacza realizację głębienia szybu typowymi środkami organizacyjno-technicznymi, przy stosowaniu standardowych rozwiązań obudowy i odwadniania, adekwatnych do umiarkowanego dopływu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "kesonową" wybiera się wtedy, gdy warunki wodne i ciśnieniowe są na tyle trudne, że wymagają specjalnego sposobu odizolowania strefy robót lub pracy w warunkach wymuszonej ochrony przed napływem wody. Dla skał zwięzłych i małego dopływu jest to zwykle rozwiązanie nadmiarowe.
- "zamrażania skał" to metoda specjalna stosowana, gdy trzeba czasowo uszczelnić lub ustabilizować zawodniony, słaby lub silnie przepuszczalny ośrodek, aby bezpiecznie wykonać roboty. W pytaniu wskazano warunki znacznie łagodniejsze, więc zamrażanie nie jest pierwszym wyborem.
- "obniżania poziomu wód gruntowych" jest podejściem odwodnieniowym użytecznym, gdy zasadniczym problemem jest wysoki poziom wód i duża ich infiltracja. Przy dopływie określonym jako niewielki oraz przy skałach zwięzłych nie musi to być metoda główna prowadzenia robót; często wystarczają typowe działania odwadniające towarzyszące metodzie zwykłej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się próg dopływu wody i jednocześnie podkreśla się zwięzłość skał, najpierw rozważ rozwiązanie standardowe, a metody specjalne traktuj jako odpowiedź na warunki wyraźnie trudniejsze (silne zawodnienie, wysoka przepuszczalność, szczególne wymagania technologiczne).
