Osuszanie gazu ziemnego ma na celu obniżenie zawartości pary wodnej (punktu rosy wody) tak, aby ograniczyć ryzyko kondensacji, hydratów i korozji w instalacjach oraz gazociągach. W praktyce stosuje się różne metody, a dwie najczęściej mylone to absorpcja i adsorpcja.
Metoda absorpcyjna polega na pochłanianiu (rozpuszczaniu/wiążeniu) pary wodnej z fazy gazowej przez ciecz absorbującą podczas bezpośredniego kontaktu faz. Kluczowym aparatem, w którym zachodzi ta wymiana masy, jest absorber (często w formie kolumny półkowej lub z wypełnieniem). To w nim gaz przepływa przez strefę kontaktu z cieczą, a woda przechodzi do fazy ciekłej.
Odpowiedź "absorber półkowy" jest więc właściwa, bo wskazuje aparat realizujący zasadniczy etap procesu absorpcji.
- "Podgrzewacz gazu" może wspomagać proces (np. warunki przepływu, ograniczenie kondensacji), ale samo podgrzewanie nie jest mechanizmem absorpcji i nie stanowi podstawowego aparatu kontaktowego.
- "Zawór ekspansyjny" służy do dławienia/rozprężania i regulacji ciśnienia. Może występować w instalacjach technologicznych, lecz nie odpowiada za pochłanianie wody metodą absorpcyjną.
- "Kolumna adsorpcyjna" jest typowa dla adsorpcji (wiązania na sorbencie stałym, np. sita molekularne), czyli dla innej metody osuszania niż wskazana w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "metoda absorpcyjna", szukaj aparatu, w którym zachodzi kontakt gaz–ciecz (absorber/kontaktor). Gdy jest "metoda adsorpcyjna", kluczowy jest kontakt gaz–ciało stałe (adsorber/kolumna z sorbentem).
