Górna granica wybuchowości (GGW) opisuje taki udział (stężenie) składnika palnego w mieszaninie z powietrzem lub innym utleniaczem, przy którym po zadziałaniu źródła zapłonu zapłon jest jeszcze możliwy. Jest to więc granica "od góry" zakresu stężeń, w którym mieszanina może się zapalić i spalać w sposób gwałtowny.
Intuicyjnie: gdy paliwa jest coraz więcej, w pewnym momencie zaczyna brakować utleniacza. Powyżej GGW mieszanina bywa określana jako zbyt bogata w paliwo – mimo obecności paliwa zapłon i podtrzymanie spalania nie zachodzą tak, jak w zakresie wybuchowości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Odpowiedź z "najniższym stężeniem..." to definicja dolnej granicy wybuchowości (DGW), czyli progu, od którego zapłon staje się możliwy przy zwiększaniu stężenia paliwa.
- Odpowiedź o stężeniu, przy którym "spalanie rozprzestrzenia się na całą niespaloną mieszaninę" opisuje raczej warunek spalania wybuchowego/deflagracji w mieszaninie, a nie konkretnie górną granicę wybuchowości.
- Odpowiedź o "atmosferze wybuchowej w miejscu pracy" odnosi się do pojęcia atmosfery wybuchowej (kontekst BHP/organizacyjny) i dodatkowo miesza je z kryterium DGW; nie jest to definicja GGW.
W praktyce ratowniczej znajomość GGW i DGW pomaga interpretować pomiary detektorów oraz zrozumieć, czy zagrożenie rośnie przy rozcieńczaniu (zejście do zakresu wybuchowości) czy maleje, oraz jak ograniczać źródła zapłonu w strefie działań.
