Badanie, które polega na graficznym zapisie aktywności elektrycznej mięśnia sercowego rejestrowanej z powierzchni ciała, to badanie elektrokardiograficzne (EKG). W praktyce weterynaryjnej elektrody umieszcza się na skórze w typowych punktach, aby zarejestrować różnice potencjałów powstające podczas depolaryzacji i repolaryzacji mięśnia sercowego. Wynikiem jest wykres (krzywa EKG), który pozwala ocenić m.in. rytm serca i przewodnictwo.
Odpowiedź "ultrasonograficzne" jest nieprawidłowa, ponieważ USG wykorzystuje fale ultradźwiękowe do tworzenia obrazu struktur (np. echokardiografia obrazuje serce i jego ruch), ale nie jest zapisem elektrycznej aktywności mięśnia sercowego. To inna metoda: obrazowa, a nie bioelektryczna.
Odpowiedź "elektroencefalograficzne" jest myląca przez podobieństwo nazwy. EEG także rejestruje aktywność elektryczną, lecz dotyczy mózgu (kory mózgowej), a nie serca. W pytaniu kluczowe jest wskazanie narządu: mięsień sercowy.
Odpowiedź "tomografii komputerowej" również jest błędna, ponieważ tomografia komputerowa jest metodą obrazowania przekrojowego opartą o promieniowanie rentgenowskie i rekonstrukcję obrazu. Może uwidaczniać narządy, ale nie służy do bezpośredniego zapisu sygnału elektrycznego serca.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "aktywność elektryczna" oraz "z powierzchni ciała", myśl o badaniach rejestrujących potencjały bioelektryczne. Następnie dopasuj narząd: serce → EKG, mózg → EEG.
