W żeliwach węgiel może występować m.in. w postaci grafitu o różnym kształcie, a kształt wydzieleń grafitu silnie wpływa na własności mechaniczne odlewu. Informacja o tym, że grafit ma postać kulistą oraz że powstał w wyniku sferoidyzowania i modyfikowania ciekłego stopu (przy małej zawartości siarki), prowadzi do jednoznacznego wniosku: chodzi o żeliwo sferoidalne.
Odpowiedź "sferoidalnych." jest poprawna, ponieważ w praktyce odlewniczej termin sferoidyzacja oznacza zabieg, którego celem jest uzyskanie grafitu w postaci zbliżonej do kulek (a nie płatków czy robaczków). Taka mikrostruktura zwykle poprawia udarność i plastyczność w porównaniu z żeliwem szarym, gdzie grafit jest płatkowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "szarych." – żeliwo szare kojarzy się przede wszystkim z grafitem płatkowym. Samo "modyfikowanie" nie oznacza automatycznie przejścia do grafitu kulistego, jeśli nie wykonano sferoidyzacji właściwej dla żeliwa sferoidalnego.
- "wermikularnych." – żeliwo wermikularne ma grafit o kształcie wermikularnym (robaczkowym), czyli pośrednim między płatkowym a kulistym. Pytanie wskazuje jednak wprost na grafit kulisty, więc ten wybór jest sprzeczny z opisem mikrostruktury.
- "modyfikowanych." – "modyfikacja" to zabieg technologiczny, a nie precyzyjna nazwa rodzaju żeliwa odpowiadająca konkretnej postaci grafitu. Żeliwo może być modyfikowane na różne sposoby, ale to nie stanowi jednoznacznej klasy mikrostrukturalnej jak "sferoidalne".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania "grafit kulisty" oraz "sferoidyzowanie", traktuj je jako parę pojęć prowadzącą do rozpoznania żeliwa sferoidalnego. Dla kontrastu: "płatkowy" → szare, "wermikularny" → wermikularne.
