W instalacjach solarnych glikol propylenowy pełni rolę czynnika niezamarzającego oraz medium przenoszącego ciepło. W trakcie pracy (szczególnie przy przegrzewach i stagnacjach) zachodzą procesy degradacji termooksydacyjnej, w których mogą powstawać kwasy organiczne. Skutkiem jest spadek pH, ciemnienie płynu oraz pogorszenie właściwości ochronnych.
Odpowiedź "7." jest poprawna, ponieważ pH 7 stanowi granicę pomiędzy odczynem obojętnym a kwaśnym. Jeżeli pH spadnie poniżej 7, płyn staje się kwaśny, co istotnie zwiększa ryzyko korozji metali (m.in. elementów miedzianych i aluminiowych), osłabia działanie inhibitorów i może sprzyjać odkładaniu się produktów reakcji w obiegu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "5." i "3." opisują silnie kwaśne wartości. Czekanie do tak niskiego pH oznaczałoby zwykle zbyt późną reakcję serwisową i realne ryzyko uszkodzeń (korozja, osady, problemy z przepływem).
- "10." jest wartością zasadową, typową raczej dla świeżego płynu lub płynu z dużą rezerwą alkaliczną. Nie jest to próg, poniżej którego kwalifikuje się glikol do wymiany; przeciwnie, taka wartość nie wskazuje na zakwaszenie.
W praktyce eksploatacyjnej pomiar pH wykonuje się podczas przeglądów okresowych testerem lub paskami wskaźnikowymi. Sama wartość pH nie powinna być jedynym kryterium: pomocne są też obserwacje barwy i zapachu płynu oraz informacja o epizodach stagnacji. Jednak jako prosta granica kwalifikacyjna do wymiany, spadek poniżej pH 7 jest logicznym i często przyjmowanym progiem bezpieczeństwa.
