Grawerowanie to metoda wykonywania form, w której obraz drukujący powstaje przez bezpośrednie wyżłobienie (wykonanie zagłębień lub mikrozagłębień) w materiale formy. W praktyce oznacza to, że informacja obrazu nie jest uzyskiwana wyłącznie przez proces fotochemiczny, lecz przez fizyczne kształtowanie powierzchni elementu drukującego.
Dlaczego poprawne są formy rotograwiurowe i tampondrukowe?
- Rotograwiura (wklęsłodruk): obraz przenosi się z zagłębień w cylindrze/elemencie drukującym. Koncepcja grawerowania (wykonywanie komórek/struktur) jest z tym mechanizmem bezpośrednio związana.
- Tampondruk: w uproszczeniu obraz jest pobierany z elementu roboczego i przenoszony tamponem. Wytwarzanie elementu z obrazem może być realizowane metodami, w których obraz jest wykonany jako struktura w materiale, co odpowiada idei grawerowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Sitodrukowe, fleksograficzne – w typowym ujęciu formy do sitodruku (siatka z nałożoną emulsją) oraz wiele form fleksograficznych kojarzy się z innymi metodami przygotowania (np. fotopolimerowymi). Sam termin "grawerowanie" nie jest tu najbardziej charakterystycznym, podstawowym określeniem metody wykonywania form.
- Fleksograficzne, typograficzne – łączy dwie różne techniki, ale nie wskazuje pary, dla której grawerowanie jest klasycznie przypisywane jako metoda wykonania form w sposób najbardziej typowy.
- Offsetowe, typooffsetowe – offset wykorzystuje formy płaskie (płyty), a kluczowy jest podział na obszary drukujące i niedrukujące, zwykle uzyskiwany innymi procesami niż grawerowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "grawerowanie", skojarz je przede wszystkim z technikami, w których obraz jest odwzorowany jako struktura (zagłębienia) elementu drukującego. Następnie dopasuj to do typu form używanych w danej technice.
