Na stokach o dużym nachyleniu kluczowym problemem jest spływ powierzchniowy wody, który może zabierać cząstki gleby i prowadzić do erozji wodnej. Im bardziej zabiegi polowe "układają" powierzchnię pola w sposób sprzyjający odpływowi wody w dół, tym większe ryzyko degradacji gleby, wymywania składników pokarmowych i powstawania bruzd erozyjnych.
Odpowiedź "wymagających utrzymania redlin wzdłuż stoku" jest trafna, ponieważ redliny prowadzone zgodnie ze spadkiem działają jak kanały: ułatwiają zbieranie się wody opadowej i jej szybki spływ w dół. W praktyce oznacza to większą prędkość odpływu i większą zdolność wody do odrywania i transportu gleby.
Pozostałe odpowiedzi wskazują rozwiązania, które z reguły działają w kierunku przeciwnym (zmniejszają erozję lub ją ograniczają):
- "wieloletnich ze ściółką w międzyrzędziach" – ściółka i trwała okrywa roślinna rozpraszają energię kropli deszczu i spowalniają spływ, co zwykle zmniejsza erozję.
- "motylkowatych wieloletnich z trawami" – mieszanki wieloletnie tworzą gęstą darń i system korzeniowy stabilizujący glebę; to typowe działanie przeciwerozyjne.
- "prowadzonych uprawą tarasową" – tarasy (tam, gdzie są zasadne i prawidłowo wykonane) skracają długość stoku i zmniejszają spadek na odcinkach roboczych, ograniczając siłę spływu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się stok i duże nachylenie, szukaj odpowiedzi, która zwiększa odpływ wody w dół (brak okrywy, bruzdy/redliny zgodnie ze spadkiem), a nie tej, która zwiększa okrycie gleby lub spowalnia wodę.
