W pytaniu chodzi o rozpoznanie grupy gatunków drzew relatywnie najmniej wrażliwych na zanieczyszczenia powietrza. W praktyce leśnej i w dydaktyce ochrony lasu porównuje się gatunki pod kątem tego, jak reagują na stres imisyjny (np. osłabienie wzrostu, uszkodzenia aparatu asymilacyjnego, większa podatność na czynniki biotyczne). Ponieważ pytanie dotyczy całej trójki, poprawna ma być taka odpowiedź, w której wszystkie wymienione gatunki uchodzą za względnie tolerancyjne.
Sosna czarna, olsza czarna, brzoza brodawkowata to zestaw, który w wielu ujęciach bywa klasyfikowany jako bardziej tolerancyjny w porównaniu z typowo wrażliwymi iglastymi (np. jodła, świerk). Brzoza brodawkowata jest gatunkiem pionierskim, często dobrze znoszącym warunki stresowe, a olsza czarna bywa uznawana za stosunkowo odporną dzięki przystosowaniom siedliskowym. Sosna czarna jest często wskazywana jako gatunek o wyższej tolerancji na czynniki środowiskowe w porównaniu z częścią innych iglastych.
Dlaczego pozostałe grupy są gorsze?
- Jodła pospolita, świerk pospolity, wiąz górski – jodła i świerk są często opisywane jako gatunki bardziej wrażliwe na niekorzystne warunki powietrza; w zadaniach testowych zwykle nie trafiają do grup "najmniej wrażliwych".
- Świerk kłujący, lipa drobnolistna, jarząb pospolity – to mieszanina gatunków o różnej tolerancji; obecność świerka (nawet ozdobnego) obniża "pewność", że cała trójka jest najmniej wrażliwa.
- Sosna pospolita, sosna Banksa, lipa szerokolistna – również zestaw niejednorodny; dodatkowo klasyfikacje tolerancji mogą zależeć od przyjętych kryteriów, więc ta odpowiedź nie jest typowym, jednoznacznym zestawem "najmniej wrażliwych" w testach.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj słowo "grupa" – nie wystarczy, że jeden gatunek z trzech jest odporny. Wybierz taką odpowiedź, gdzie wszystkie gatunki pasują do klasy "najmniej wrażliwych" w danej metodyce.
